KWALIFIKACJA MOD3 + MOD7 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 22.
W której bluzce zastosowano konstrukcje i modelowanie kołnierza przedstawionego na rysunku?
Ilustracja przedstawia cztery rysunki techniczne bluzek z różnymi konstrukcjami kołnierzy.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawna jest odpowiedź "C", ponieważ tylko w tej bluzce zastosowano kołnierz odpowiadający konstrukcji i modelowaniu pokazanym na rysunku (kształt elementów, linia wszycia i sposób ułożenia przy podkroju szyi). Pozostałe warianty przedstawiają inne rozwiązania kołnierza lub wykończenia dekoltu.

Pełne wyjaśnienie:

W zadaniu trzeba powiązać rysunek konstrukcji i modelowania kołnierza z wyglądem gotowej bluzki. Rysunek kołnierza pokazuje, jak przebiegają kluczowe linie (m.in. linia wszycia przy podkroju szyi, kształt elementów kołnierza, ewentualna stójka i sposób załamania wyłogu). Następnie należy sprawdzić, w którym z czterech modeli bluzek detal przy szyi odpowiada temu rozwiązaniu.

Odpowiedź "C" jest prawidłowa, ponieważ przedstawiony tam fason bluzki ma kołnierz zgodny z konstrukcją z rysunku: odpowiadają mu proporcje, przebieg krawędzi kołnierza oraz sposób ułożenia kołnierza na linii dekoltu. To oznacza, że zastosowano właśnie tę metodę modelowania (a nie inny typ kołnierza ani samo wykończenie odszyciem/lamówką).

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • "A" – kołnierz lub wykończenie dekoltu ma inną geometrię niż na rysunku (np. inny przebieg linii, inny sposób układania się przy szyi), więc nie wynika z tej samej konstrukcji.
  • "B" – prezentuje inne rozwiązanie detalu przy szyi (inny typ kołnierza albo inny sposób jego połączenia z podkrojem), przez co nie odpowiada modelowaniu z rysunku.
  • "D" – mimo pozornego podobieństwa (np. obecność elementu przy szyi) szczegóły konstrukcyjne nie pasują do rysunku: różni się kształt, linia załamania albo sposób wykończenia.

Wskazówka egzaminacyjna: nie wybieraj na podstawie ogólnego wrażenia. Zawsze porównaj trzy rzeczy: (1) czy kołnierz ma te same elementy (np. stójka/wyłogi), (2) czy kształt krawędzi zgadza się z rysunkiem, (3) czy kołnierz układa się zgodnie z przewidywanym załamaniem wynikającym z konstrukcji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
To sposób zaprojektowania formy kołnierza na wykroju: kształt elementów, linia wszycia do podkroju szyi, ewentualna stójka i wyłogi oraz miejsca modelowania wpływające na ułożenie. Z rysunku można odczytać, jak kołnierz ma się układać po odszyciu.
Na rysunku konstrukcyjnym szukaj podziału na elementy oraz linii, które wskazują część stojącą przy szyi i część odginaną (wyłóg). Jeśli widać odrębny pas przy linii wszycia i część odchylaną, zwykle oznacza to stójkę z wyłogiem.
Linia wszycia determinuje, jak kołnierz "siada" na dekolcie: czy przylega, odchyla się, tworzy zapas na załamanie i gdzie układa się krawędź. Dwa kołnierze mogą wyglądać podobnie, ale różnić się linią wszycia, co zmienia efekt w gotowej bluzce.
Najczęstsze to wybór po "stylu" bluzki zamiast po cechach konstrukcyjnych, ignorowanie elementów kołnierza (stójka/wyłogi), oraz mylenie kołnierza z samym wykończeniem dekoltu (np. lamówką lub odszyciem). Warto porównywać kształt i proporcje.
Zazwyczaj nie. Rysunek zawiera informacje, których nie da się pewnie odgadnąć z samej nazwy kołnierza. Poprawna odpowiedź wynika z porównania konstrukcji (kształt, podziały, linie) z tym, jak kołnierz wygląda w danym wariancie bluzki.
Kołnierz jest osobnym elementem konstrukcyjnym wszywanym do podkroju szyi i ma własną krawędź zewnętrzną. Plisa/listwa to zwykle element przy zapięciu lub wykończenie brzegu, bez typowego układu odginania jak w kołnierzu. Pomaga sprawdzić, czy element "otacza" szyję.
Modelowanie stosuje się, gdy kołnierz ma się układać w określony sposób: tworzyć wyłóg, dobrze przylegać do szyi, nie odstawać i zachować kształt. Prosta forma bywa wystarczająca w kołnierzach bardzo prostych lub w wykończeniach bez odginania, ale daje mniejszą kontrolę nad ułożeniem.
Sztywność, sprężystość, grubość i skłonność do formowania. Tkaniny koszulowe i stabilne lepiej trzymają kształt, a miękkie i lejące mogą wymagać wzmocnień (np. wkładu), aby kołnierz zachował linię załamania. To jednak nie zmienia samej konstrukcji z rysunku.
Ćwicz rozpoznawanie typów kołnierzy na rysunkach konstrukcyjnych i zdjęciach wyrobów. Rób porównania: elementy kołnierza, linia wszycia, krawędź zewnętrzna, sposób odginania. Dobrze działają krótkie serie zadań "dopasuj rysunek do modelu" oraz próbki odszycia.
Podobieństwo może dotyczyć tylko ogólnego kształtu, a różnice kryją się w szczegółach konstrukcyjnych: wysokości stójki, długości wyłogu, przebiegu linii załamania czy miejsca wszycia. Zadanie wymaga zgodności z rysunkiem konstrukcji, a nie tylko "podobnego wyglądu".
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 45% zdających egzamin. trudne

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że pozostałe warianty przedstawiają inne rozwiązania kołnierza lub wykończenia dekoltu.

Źródła:

  • Szczegółowe informacje wymagają materiałów specjalistycznych (atlasów konstrukcji kołnierzy i dokumentacji dydaktycznej dla kwalifikacji MOD.3).

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty do konstrukcji odzieży: rozdziały o kołnierzach (stójki, kołnierze z wyłogami, kołnierze doszywane)
  • Atlas/zeszyt ćwiczeń z modelowania form odzieży lekkiej
  • Karty technologiczne szycia kołnierzy (kolejność operacji, podklejenia, formowanie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego