Wielki piec jest podzielony na strefy o różnych funkcjach technologicznych. W trakcie procesu redukcji i topnienia produkty ciekłe (surówka i żużel) spływają w dół, a następnie gromadzą się w najniższej części pieca – w garze. Gar działa jak zbiornik retencyjny: umożliwia czasowe zgromadzenie ciekłej surówki (oraz oddzielnie żużla, dzięki różnicy gęstości) do momentu wykonania spustu.
Dlaczego "w garze" jest poprawne?
Bo to właśnie tam zbiera się ciekły metal po stopieniu i spłynięciu z wyższych stref. Z perspektywy eksploatacji i obsługi urządzeń jest to kluczowa informacja: w tej strefie realizuje się spust i występują największe obciążenia cieplne oraz oddziaływania ciekłych produktów na wyłożenie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- W szybie – szyb to zasadniczo część, przez którą opada wsad i w której zachodzą procesy ogrzewania oraz reakcje w stanie stałym/gazowym. Nie jest to strefa magazynowania ciekłej surówki.
- W spadkach – ta nazwa bywa kojarzona ze strefą przejściową, gdzie materiał "opada" i zmienia się charakter procesów, ale funkcją nie jest gromadzenie ciekłego metalu; produkty ciekłe spływają dalej do strefy dolnej.
- W przestronie – określenie dotyczy części o innym znaczeniu konstrukcyjnym/strefowym niż gar; nie pełni roli zbiornika dla ciekłej surówki przed spustem.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy miejsca, gdzie "zbiera się" ciecz w urządzeniu, zwykle chodzi o element pełniący funkcję zbiornika/komory retencyjnej w dolnej części instalacji. W wielkim piecu taką funkcję spełnia gar.
