Współczynnik rozszerzalności cieplnej szkła zależy od jego składu chemicznego i sposobu, w jaki wprowadzone tlenki wpływają na strukturę sieci szklistej. W praktyce technologicznej część surowców dobiera się właśnie po to, aby zmniejszyć rozszerzalność i poprawić odporność wyrobu na zmiany temperatury (np. ograniczyć ryzyko pęknięć przy szoku termicznym).
W tym zadaniu kluczowa jest umiejętność pracy z zestawieniem: należy znaleźć w tabeli tę grupę, w której znajdują się surowce wprowadzające tlenki obniżające rozszerzalność. Zgodnie z tabelą poprawna jest odpowiedź "W grupie IV.", bo w tej grupie wyszczególniono surowce przypisane do tego właśnie efektu technologicznego.
Pozostałe odpowiedzi ("W grupie I.", "W grupie II.", "W grupie III.") są nieprawidłowe w kontekście tej tabeli, ponieważ odnoszą się do innych zestawień surowców i innych ról w recepturze (np. składników odpowiadających za topienie, stabilizację, modyfikację właściwości lub inne cele procesu). Typowym błędem jest wybór grupy na podstawie intuicji lub pojedynczego surowca, bez sprawdzenia nagłówków oraz kryterium, według którego dokonano podziału na grupy.
Wskazówka egzaminacyjna: czytaj najpierw opis kryterium w pytaniu (tu: "tlenki zmniejszające współczynnik rozszerzalności"), a dopiero potem porównuj go z opisem/zakresem grup w tabeli. Unikniesz wtedy pomylenia grup o podobnych nazwach lub podobnym przeznaczeniu.
