Kluczem jest rozpoznanie, co ustawowo zalicza się do inwestycji krótkoterminowych. Są to przede wszystkim:
- aktywa pieniężne (np. gotówka w kasie, środki na rachunkach),
- krótkoterminowe aktywa finansowe, czyli m.in. papiery wartościowe przeznaczone do zbycia lub o terminie zapadalności/wymagalności do 12 miesięcy od dnia bilansowego,
- pożyczki udzielone, jeśli mają termin spłaty do 12 miesięcy.
Grupa A spełnia te kryteria w całości: środki pieniężne w kasie to aktywa pieniężne, akcje przeznaczone do odsprzedaży w 3 miesiące są krótkoterminowym aktywem finansowym, a pożyczka udzielona na 3 miesiące jest aktywem finansowym płatnym w ciągu 12 miesięcy.
Pozostałe grupy odpadają, bo zawierają składniki, które nie są inwestycjami krótkoterminowymi:
- Grupa B: 3-letnie obligacje są inwestycją długoterminową (horyzont > 12 miesięcy), a zaciągnięta pożyczka to zobowiązanie (pasywo), nie inwestycja; prawa autorskie to wartości niematerialne i prawne.
- Grupa C: zobowiązanie wobec dostawcy to pasywo, a produkcja w toku to zapasy; nawet jeśli lokata 6-miesięczna bywa inwestycją krótkoterminową, grupa nie jest "wyłącznie" inwestycyjna.
- Grupa D: środki na rachunku bankowym są aktywami pieniężnymi, ale należność od odbiorcy i nadpłacony podatek dochodowy to należności operacyjne/rozrachunki, a nie inwestycje.
Na egzaminie warto pamiętać prostą kontrolę: inwestycja ma przynosić korzyści jak odsetki/dywidendy lub wzrost wartości, natomiast należność operacyjna wynika ze sprzedaży i rozrachunków, a zobowiązanie jest źródłem finansowania, nie składnikiem majątku.
