W metodzie wirowania (często nazywanej też centrifugacją) mieszaninę wprowadza się w ruch obrotowy w wirówce. Ruch ten wytwarza siłę odśrodkową, która działa na składniki mieszaniny w różnym stopniu – zależnie m.in. od ich gęstości i wielkości cząstek. W efekcie składniki rozdzielają się promieniowo: elementy "cięższe" (np. cząstki stałe w zawiesinie) są przemieszczane silniej na zewnątrz, a "lżejsza" faza pozostaje bliżej osi obrotu. To umożliwia szybkie i efektywne oddzielenie faz, szczególnie wtedy, gdy samoczynna sedymentacja byłaby zbyt wolna.
Odpowiedź "Wirowanie." jest poprawna, ponieważ jako jedyna z podanych metod wprost wykorzystuje mechanizm oparty o siłę odśrodkową generowaną ruchem obrotowym.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z powodu innego mechanizmu działania:
- "Destylacja." to rozdzielanie oparte głównie na różnicach temperatur wrzenia/lotności składników, czyli na przejściach fazowych ciecz–para, a nie na działaniu siły odśrodkowej.
- "Dyfuzja." polega na samorzutnym mieszaniu i przemieszczaniu cząsteczek wskutek gradientu stężeń; jest to zjawisko transportu masy, niezwiązane z ruchem wirowym aparatu.
- "Sedymentacja." to opadanie cząstek pod wpływem grawitacji (siły ciężkości). Choć efekt końcowy (rozdzielenie) może przypominać wirowanie, to siła sprawcza jest inna: w sedymentacji dominuje grawitacja, w wirowaniu – siła odśrodkowa.
W praktyce technologii żywności rozróżnianie tych metod jest ważne przy doborze aparatury: gdy liczy się szybkość rozdziału lub gdy cząstki są drobne, często wybiera się wirowanie zamiast długiej sedymentacji.
