Na pokazach hodowlanych koń jest oceniany zwykle w dwóch uzupełniających się częściach: statycznej (w stój) oraz dynamicznej (w ruchu, np. stęp i kłus). W części statycznej, gdy zwierzę stoi przed komisją, stosuje się pozycję zootechniczną. Jest to wypracowane, techniczne ustawienie konia, które ma zapewnić możliwie obiektywną ocenę budowy zewnętrznej (eksterieru) i zgodności ze wzorcem rasowym.
W pozycji zootechnicznej prowadzący ustawia konia tak, by stał stabilnie i równo na czterech kończynach, bez przenoszenia ciężaru na jedną stronę. Dzięki temu komisja może lepiej ocenić m.in. proporcje ciała, linię grzbietu i zadu, kątowanie stawów oraz prawidłowość ustawienia kończyn. Nawet dobry koń może zostać oceniony gorzej, jeśli zostanie źle ustawiony, bo wady mogą się uwypuklić, a zalety "zniknąć".
Odpowiedzi "Bocznej" i "Fotograficznej" są mylące, ponieważ brzmią jak opisy kąta widzenia (np. ujęcie z boku), a nie jak nazwy ustalonych pozycji prezentacyjnych w hodowli. Podobnie "Prostej" jest określeniem ogólnym i nie stanowi typowego terminu w nomenklaturze zootechnicznej prezentacji koni przed komisją. W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać skojarzenie: ocena w stój przed komisją = pozycja zootechniczna, natomiast ocena w ruchu dotyczy jakości chodu (stęp/kłus) i nie jest "pozycją" w rozumieniu ustawienia do stój.
