Pytanie dotyczy sytuacji, w której długość gałki ocznej jest prawidłowa, a problem wynika z tego, że łamliwość (moc) układu optycznego oka jest za słaba. Układ optyczny tworzą przede wszystkim rogówka i soczewka; jeśli ich łączna moc jest zbyt mała w stosunku do długości osiowej oka, promienie świetlne po przejściu przez te ośrodki nie zbiegają się na siatkówce.
W takiej konfiguracji obraz ogniskuje się za siatkówką, co jest charakterystyczne dla nadwzroczności. Ponieważ jednocześnie zastrzeżono, że długość gałki jest prawidłowa, przyczyną nie może być czynnik osiowy (zbyt krótka lub zbyt długa gałka), tylko właśnie czynnik refrakcyjny (zbyt mała moc łamiąca). Dlatego poprawna jest odpowiedź: "W nadwzroczności refrakcyjnej."
- Odpowiedź "W krótkowzroczności osiowej." jest nieprawidłowa, bo krótkowzroczność osiowa wynika z nadmiernej długości osiowej gałki ocznej, a nie z jej prawidłowej długości.
- Odpowiedź "W nadwzroczności osiowej." jest nieprawidłowa, bo nadwzroczność osiowa wiąże się typowo ze zbyt krótką gałką oczną (problem długości), co przeczy warunkowi z treści pytania.
- Odpowiedź "W krótkowzroczności refrakcyjnej." jest nieprawidłowa, bo w krótkowzroczności refrakcyjnej moc układu optycznego jest względnie zbyt duża (zbyt silna łamliwość), a nie za słaba; ognisko wypada wtedy przed siatkówką.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw "zablokuj" w głowie warunek prawidłowa długość osiowa. To automatycznie kieruje Cię ku wadom refrakcyjnym, a dopiero potem rozstrzygasz znak wady: zbyt słaba moc optyczna oznacza nadwzroczność, zbyt duża moc optyczna oznacza krótkowzroczność.
