Komunikacja pionowa skierowana w dół to przepływ informacji od osoby pełniącej funkcję nadrzędną (np. terapeuty organizującego pracę) do osób, które są odbiorcami zaleceń w danej sytuacji (uczestników/podopiecznych). Taki przekaz zwykle ma charakter instruktażowy albo organizacyjny: dotyczy zasad, procedur, planu dnia, sposobu wykonania zadania, reguł korzystania z pracowni.
Dlaczego poprawna jest odpowiedź:
"Informując podopiecznych o regulaminie pracowni." – regulamin jest zbiorem zasad. Przekazanie go uczestnikom jest typowym przykładem komunikacji "w dół", bo terapeuta przekazuje oczekiwania i normy, które mają być stosowane przez grupę.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe:
- "Rozmawiając z uczestnikami podczas pikniku integracyjnego." – sytuacja ma charakter nieformalny i partnerski. Rozmowa integracyjna zwykle nie jest przekazem poleceń ani zasad, więc nie opisuje komunikacji pionowej w dół.
- "Zbierając propozycje podopiecznych dotyczące planowanej wycieczki." – tu kierunek jest odwrotny: terapeuta pozyskuje informacje od uczestników (komunikacja "w górę"/feedback), a nie przekazuje im instrukcje.
- "Słuchając wrażeń podopiecznych z wakacji." – jest to przyjmowanie komunikatu i budowanie relacji, czyli forma słuchania/empatii. Nie ma tu elementu wydawania zaleceń ani nadawania zasad, więc nie spełnia kryterium komunikacji "w dół".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawia się "regulamin", "zasady", "instrukcja", "polecenie", "harmonogram" – bardzo często jest to komunikacja pionowa w dół. Jeśli jest "zbieranie propozycji", "pytanie o opinie", "słuchanie relacji" – zwykle oznacza to komunikację w górę lub partnerską.
