KWALIFIKACJA INF1 - CZERWIEC 2021

Multipleksacja falowa to technika przesyłania kilku sygnałów jednym włóknem poprzez użycie różnych długości fali (kanałów optycznych).

Dzięki temu można zwiększać pojemność łącza lub rozdzielić kierunki transmisji, gdy nadajnik i odbiornik pracują na innych falach.

W rozwiązaniach jednouwłóknowych kierunki są rozdzielane długością fali: jedna fala jest używana do nadawania, a inna do odbioru.

W module znajdują się elementy filtrujące, które separują te sygnały, aby nie zakłócały się wzajemnie.

Dwa włókna to klasyczny dupleks (osobne tory Tx i Rx), ale nie jest to jedyny sposób uzyskania transmisji dwukierunkowej.

Jeśli pytanie dotyczy transmisji na jednym włóknie, mechanizm nie polega na dodaniu drugiego włókna, tylko na rozdziale fal (WDM).

Stosuje się je tam, gdzie brakuje wolnych włókien w kablu lub chce się ograniczyć liczbę włókien na odcinku.

To praktyczne np. w rozbudowie infrastruktury dostępowej, gdy istniejąca kanalizacja/kabel mają ograniczone zasoby i liczy się oszczędność torów.

Nie, splittery nie są typowym elementem do realizacji dwukierunkowości w module.

Splitter dzieli moc optyczną (np. w PON), a dwukierunkowość na jednym włóknie realizuje się zwykle przez rozdział długości fali i odpowiednie filtry w transceiverach.

W praktyce wskazówką bywa opis producenta (np. informacja o pracy po "single fiber") oraz parametry długości fali dla Tx i Rx, które są różne.

Wersje dupleksowe zwykle mają osobne tory dla Tx i Rx na dwóch włóknach i nie wymagają parowania fal w ten sposób.

Różne długości fali można od siebie odfiltrować, więc sygnały mogą współistnieć w tym samym włóknie bez wzajemnego "mieszania".

To umożliwia jednoczesną pracę wielu kanałów albo rozdzielenie kierunku nadawania i odbioru w jednym torze optycznym.

Typowe pomyłki to: dobranie niepasujących długości fali po obu stronach, mieszanie modułów jednouwłóknowych z dupleksowymi oraz brak uwzględnienia budżetu mocy i tłumienia toru.

W efekcie łącze nie zestawia się lub działa niestabilnie.

Tak, typowe łącze wymaga transceivera po obu stronach, ale sama liczba modułów nie wyjaśnia, jak osiąga się dwukierunkowość.

Mechanizm wynika z użycia dwóch włókien albo z rozdzielenia fal (WDM) w przypadku pracy na jednym włóknie.

Opanuj rozróżnienie: dupleks na dwóch włóknach vs transmisja na jednym włóknie z rozdziałem długości fali.

Ćwicz też pojęcia: nadajnik/odbiornik, długość fali, tłumienie, budżet mocy oraz typowe elementy toru (złącza, spawy, przełącznice), bo często pojawiają się w zadaniach praktycznych.