Ustroje pomiarowe w analogowych przyrządach rozpoznaje się m.in. po symbolach normowych na tarczy oraz po cechach pracy (DC/AC) i kształcie skali.
Ustrój magnetoelektryczny jest zbudowany z magnesu trwałego i cewki ruchomej. Jego moment obrotowy jest proporcjonalny do prądu, dlatego przyrząd ma zwykle skalę liniową i wysoką czułość. Taki ustrój reaguje zasadniczo na prąd stały, co jest spójne z oznaczeniami DC spotykanymi na woltomierzach/amperomierzach DC.
Na pokazanej tarczy widoczny jest znak w postaci podkowy z prostokątem, czyli graficzne przedstawienie magnesu trwałego i cewki ruchomej. To jednoznacznie wskazuje na ustrój magnetoelektryczny.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Elektrodynamiczny – wykorzystuje dwie cewki (nieruchomą i ruchomą) i bywa stosowany do pomiarów AC i DC, ale ma inny symbol/oznaczenia; nie jest identyfikowany symbolem "podkowy z cewką ruchomą".
- Elektrostatyczny – opiera się na oddziaływaniu okładek kondensatora, często w pomiarach wysokich napięć; jego oznaczenia odpowiadają "płytkom", a nie magnesowi i cewce.
- Elektromagnetyczny – ma cewkę i rdzeń ferromagnetyczny, typowo pracuje przy AC i często ma nierównomierną skalę; symbolika nie odpowiada magnesowi trwałemu z cewką ruchomą.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać: magnes trwały + cewka ruchoma = magnetoelektryczny, a obecność oznaczeń DC i liniowej skali dodatkowo wzmacnia rozpoznanie.
