Magnetyczne czujniki krańcowe (najczęściej kontaktronowe lub z efektem Halla) wykrywają położenie tłoka dzięki magnesowi umieszczonemu w tłoku. Czujnik montuje się zwykle w rowku/profilu na korpusie siłownika albo w obejmie, a jego zadziałanie następuje, gdy magnes znajdzie się w pobliżu strefy czułości.
Aby takie czujniki mogły działać, muszą być spełnione równocześnie typowe warunki techniczne:
- Magnes w tłoku (bez niego czujnik magnetyczny nie ma "źródła" pola do wykrycia).
- Możliwość przeniknięcia pola przez ściankę cylindra (zbyt gruba lub niekorzystna konstrukcja może osłabić pole, a elementy metalowe mogą je częściowo ekranować).
- Możliwość poprawnego montażu czujnika na siłowniku (rowek, szyna montażowa lub dedykowany uchwyt).
W zadaniu poprawna odpowiedź wskazuje siłowniki "2 i 3", czyli te, w których – zgodnie z ilustracją – brakuje warunków do zastosowania czujników magnetycznych (np. konstrukcja nieprzystosowana do montażu czujnika i/lub brak rozwiązania z magnesem w tłoku). W praktyce skutkuje to tym, że czujnik nie będzie miał gdzie być stabilnie zamocowany albo nie będzie wiarygodnie przełączał w położeniach krańcowych.
Pozostałe pary odpowiedzi są niepoprawne, ponieważ obejmują co najmniej jeden siłownik, dla którego typowo da się zastosować czujnik magnetyczny (spełnione są warunki: magnes w tłoku, wykrywalne pole oraz przewidziany sposób montażu).
Wskazówka egzaminacyjna: gdy widzisz czujnik magnetyczny, zawsze sprawdź trzy rzeczy: magnes w tłoku, materiał/ściankę cylindra oraz miejsce montażu czujnika.
