W żeliwie sferoidalnym kluczowe jest przeprowadzenie sferoidyzacji, czyli takiego zabiegu metalurgicznego, który umożliwia wykształcenie grafitu w postaci kulek (sferolitów), a nie płatków. W praktyce osiąga się to przez wprowadzenie dodatku magnezu (najczęściej w postaci zapraw/stopów magnezowych) oraz zapewnienie odpowiednich warunków reakcji.
Metoda In mold (dosłownie: "w formie") różni się od metod prowadzonych w kadzi lub w strumieniu tym, że materiał sferoidyzujący jest umieszczony w obrębie formy, zwykle w części układu wlewowego lub w specjalnej komorze reakcyjnej. Oznacza to, że zasadniczy proces sferoidyzacji przebiega nie w piecu ani podczas spustu do kadzi, lecz w momencie, gdy ciekłe żeliwo przepływa przez miejsce, gdzie znajduje się zaprawa magnezowa.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "Podczas zalewania formy metalem." Właśnie wtedy ciekły metal kontaktuje się z zaprawą, zachodzi reakcja, a skład i warunki krzepnięcia metalu wypełniającego wnękę formy odpowiadają już żeliwu po zabiegu.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne z następujących powodów:
- "Po roztopieniu i modyfikacji metalu." – roztopienie i modyfikacja to ogólne operacje przygotowania ciekłego metalu; w metodzie In mold sferoidyzacja nie jest przypisana do etapu "po modyfikacji", tylko do fizycznego kontaktu metalu z zaprawą w formie.
- "W czasie spustu metalu z pieca." – spust to etap transportu ciekłego metalu; w wariancie In mold zaprawa jest w formie, więc kluczowa reakcja nie zachodzi jeszcze podczas zlewania z pieca.
- "Podczas ładowania wsadu metalowego." – ładowanie wsadu dotyczy przygotowania wytopu przed powstaniem ciekłego metalu, więc nie może być momentem sferoidyzacji magnezowej.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się In mold, szukaj etapu związanego z zalewaniem formy i przepływem metalu przez układ wlewowy, bo tam znajduje się czynnik sferoidyzujący.
