KWALIFIKACJA PGF5 - STYCZEŃ 2019

PYTANIE NR 32.
W którym formacie należy zapisać materiał graficzny do drukowania wielkoformatowego?
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
"JPG" to popularny format pliku graficznego (rastrowego), który bywa akceptowany w druku wielkoformatowym przy odpowiedniej rozdzielczości i małej kompresji.
Pozostałe propozycje nie są formatami grafiki do druku: INI to plik konfiguracyjny, MOV to wideo, a DOCX to dokument tekstowy.

Pełne wyjaśnienie:

W druku wielkoformatowym (np. banery, billboardy, plakaty) kluczowe jest, aby materiał był zapisany jako plik graficzny, który systemy przygotowalni i RIP potrafią poprawnie wczytać i przetworzyć. Odpowiedź "JPG" jest poprawna, ponieważ JPEG/JPG to powszechny format grafiki rastrowej. Jest szeroko wspierany przez programy graficzne oraz drukarnie i może dać dobrą jakość wydruku, o ile plik jest przygotowany rozsądnie (wysoka rozdzielczość odpowiednia do zastosowania, niewielka kompresja, poprawny profil/tryb koloru zależnie od workflow).

W praktyce istnieją także inne często stosowane formaty (np. TIFF, PDF, EPS/AI, PSD) i nierzadko są one preferowane w profesjonalnych realizacjach. Jednak w tym zestawie odpowiedzi tylko "JPG" jest formatem graficznym, więc spełnia warunek pytania o zapis materiału graficznego do druku.

  • "INI" jest niepoprawne, bo to typowo plik konfiguracyjny aplikacji (ustawienia), a nie nośnik obrazu do wydruku.
  • "MOV" jest niepoprawne, bo to kontener wideo. Zawiera sekwencję klatek i dźwięk, a nie pojedynczą statyczną grafikę przygotowaną do druku.
  • "DOCX" jest niepoprawne, bo to format dokumentu tekstowego (edytor biurowy). Może zawierać wstawione obrazki, ale sam w sobie nie jest standardowym formatem pliku graficznego do procesu drukowania wielkoformatowego.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach tego typu najpierw rozpoznaj, czy odpowiedź jest w ogóle formatem graficznym. Dopiero potem myśl o jakości (kompresja, DPI, spady, przestrzeń barw), bo te parametry dotyczą już etapu poprawnego przygotowania pliku.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
JPG (JPEG) to format grafiki rastrowej z kompresją stratną. W poligrafii bywa używany do zdjęć i prostych grafik, także w druku wielkoformatowym, jeśli plik ma odpowiednią rozdzielczość i nie jest nadmiernie skompresowany. Zaleta to mały rozmiar i powszechna kompatybilność.
Plik INI jest zwykle plikiem konfiguracyjnym programu (zawiera ustawienia w postaci tekstu), a nie obraz. Nie przechowuje pikseli ani obiektów graficznych, więc nie da się go sensownie przetworzyć jako projektu do druku w RIP ani w typowym oprogramowaniu DTP.
MOV to format wideo (kontener multimedialny), przeznaczony do odtwarzania filmu, a nie do druku. Do wydruku potrzebujesz statycznej grafiki (np. JPG, TIFF) lub pliku wektorowego (np. PDF). Z MOV można ewentualnie wyeksportować pojedynczą klatkę jako obraz, ale to inny proces.
DOCX to format dokumentu tekstowego używany w edytorach biurowych. Może zawierać osadzone obrazy, ale nie jest standardowym, przewidywalnym formatem materiału graficznego do druku produkcyjnego. W praktyce drukarnie oczekują plików graficznych lub PDF przygotowanych do druku.
Poza JPG często spotkasz TIFF (wysoka jakość rastra), PDF (uniwersalny dla rastra i wektora), EPS/AI (wektor), PSD (projekt warstwowy do dalszej obróbki). Wybór zależy od workflow drukarni, rodzaju grafiki (foto vs wektor) i wymagań jakościowych.
Rozdzielczość dobiera się do odległości oglądania i wielkości wydruku. Dla wielkiego formatu często wystarcza niższe DPI niż dla druku z bliska, ale plik nadal musi być na tyle szczegółowy, by nie było widać pikseli. Zbyt niska rozdzielczość daje rozmycie, a zbyt wysoka niepotrzebnie zwiększa plik.
Kompresja JPG jest stratna, więc przy wysokim stopniu kompresji pojawiają się artefakty (blokowość, "schodki", utrata detalu). Na ekranie mogą być mało widoczne, ale w druku wielkoformatowym, zwłaszcza na jednolitych tłach i gradientach, stają się wyraźne i obniżają jakość pracy.
Dla logotypów i tekstu zwykle lepszy jest format wektorowy (np. PDF/AI/EPS), bo skaluje się bez utraty jakości i daje ostre krawędzie. JPG jest rastrem, więc przy powiększaniu może się pikselizować, a kompresja może psuć ostrość cienkich linii i małych liter.
Typowe błędy to: wysłanie niewłaściwego typu pliku (np. dokumentu biurowego zamiast grafiki), zbyt niska rozdzielczość, zbyt mocna kompresja JPG, brak spadów/wykrwawień, nieprawidłowa przestrzeń barw lub brak profilu. Takie problemy powodują opóźnienia i ryzyko słabego efektu.
Rozszerzenie to końcówka nazwy pliku (np. .jpg, .tiff, .pdf). Popularne graficzne to m.in. JPG, TIFF, PNG, PDF, a typowo niegraficzne to np. DOCX (tekst), INI (konfiguracja) czy MOV (wideo). Na egzaminie często chodzi o proste rozróżnienie kategorii plików.
info

Statystycznie 82% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnio łatwe

Źródła:

  • ISO/IEC 10918-1:1994, Information technology — Digital compression and coding of continuous-tone still images: Requirements and guidelines (JPEG)
  • TIFF Revision 6.0 Specification (PDF), Adobe Developers Association, 1992, https://www.awaresystems.be/imaging/tiff/specification/TIFF6.pdf (dostęp: 13.03.2026)
  • PDF Reference (PDF), Adobe (archiwalna publikacja referencyjna), https://opensource.adobe.com/dc-acrobat-sdk-docs/pdfstandards/pdfreference1.7old.pdf (dostęp: 13.03.2026)

Materiały:

  • Instrukcje przygotowania plików publikowane przez drukarnie wielkoformatowe (sekcje: akceptowane formaty, DPI, spady)
  • Podstawy grafiki rastrowej i wektorowej w DTP (podręczniki szkolne, kursy DTP)
  • Dokumentacje/specyfikacje formatów: JPEG, TIFF, PDF (w zakresie ogólnym)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego