Sygnał AIS (Alarm Indication Signal) w sieciach ATM służy do poinformowania dalszej części toru transmisyjnego, że na wcześniejszym odcinku wykryto uszkodzenie (np. w warstwie fizycznej) i że dalsze dane mogą nie mieć prawidłowej struktury lub znaczenia.
Dlatego powiadomienie w formie AIS jest wysyłane w kierunku zgodnym z kierunkiem, w którym "zmierza" sygnał/usługa (czyli downstream). Ma to praktyczny cel eksploatacyjny: urządzenia znajdujące się dalej w torze mogą rozpoznać, że problem nie powstał lokalnie u nich, tylko jest skutkiem awarii "w górę" łącza. To ogranicza liczbę alarmów pochodnych oraz ułatwia lokalizację miejsca pierwotnej usterki.
Odpowiedź "Powiadomienie o błędzie wysyłane do centrum zarządzania siecią." jest nieadekwatna, bo AIS nie jest z definicji mechanizmem raportowania do systemu zarządzania, tylko sygnałem/alarmem propagowanym w torze transmisji usługowej (inna funkcja i inna droga dystrybucji informacji).
Odpowiedź "Powiadomienie o błędzie wysyłane w kierunku terminala źródłowego." odwraca kierunek. W praktyce informacja o uszkodzeniu ma ostrzec elementy znajdujące się "za" miejscem awarii, czyli w stronę odbioru, a nie wracać do źródła jako podstawowy mechanizm alarmowania tego typu.
Odpowiedź "Powiadomienie o błędzie wysyłane do wszystkich węzłów sieci." sugeruje rozgłoszenie (broadcast). W technologiach tego typu alarm ma określony kierunek propagacji i nie jest bezwarunkowo dystrybuowany do wszystkich węzłów, bo prowadziłoby to do szumu alarmowego i utrudniało diagnostykę.
Wskazówka egzaminacyjna: przy pytaniach o AIS zapamiętaj regułę: "alarm idzie dalej z usługą", bo jego rolą jest ostrzec kolejne elementy toru, że problem powstał wcześniej.
