Na schematach sterowania przekaźnik jest elementem, który składa się z cewki (część wykonawcza) oraz zestyków (styki NO/NC przełączane przez zadziałanie cewki). Żeby schemat był czytelny, dokumentacja powinna jednoznacznie wskazywać, które styki należą do konkretnego przekaźnika (np. K1).
Odpowiedź "W miejscu A - pod cewką tego przekaźnika." jest poprawna, bo umieszczenie informacji o stykach w bezpośrednim sąsiedztwie symbolu cewki (często właśnie pod nim) działa jak "metryka" elementu. Dzięki temu osoba uruchamiająca układ lub szukająca usterki może od razu znaleźć odnośniki do zestyków i nie pomyli ich z innym przekaźnikiem o podobnej funkcji.
Pozostałe propozycje są problematyczne z punktu widzenia standardowej czytelności schematu:
- Wariant sugerujący umieszczenie opisu "w dowolnym miejscu pod rysunkiem schematu" osłabia jednoznaczność przypisania informacji do konkretnego elementu i utrudnia szybkie wyszukiwanie.
- Umieszczenie informacji "nad gałęzią, w której znajdują się zestyki" może wprowadzać chaos, bo styki K1 mogą występować w wielu gałęziach schematu; opis powielałby się lub mógłby wskazywać tylko część zestyków.
- Umieszczenie informacji "nad gałęzią, w której znajduje się cewka" jest bliższe poprawnej idei (wiąże informację z cewką), ale nadal jest mniej jednoznaczne niż zapis bezpośrednio przy symbolu przekaźnika; dodatkowo na niektórych rysunkach gałąź może być długa lub dzielona na stronach.
W praktyce warto zapamiętać zasadę: opis/odnośniki do zestyków przypisuj do przekaźnika przy cewce, bo to miejsce identyfikuje aparat, a nie pojedyncze wystąpienia jego styków w różnych częściach schematu.