Umiejętność samodzielnego siadania z pozycji raczkowania (czworaczej) jest elementem rozwoju motoryki dużej, który zwykle pojawia się w drugiej połowie 1. roku życia. Odpowiedź "W 9. miesiącu życia." jest typowa dla momentu, gdy dziecko coraz sprawniej wykonuje przejścia pozycyjne (zmiany pozycji bez pomocy dorosłego) i potrafi ustabilizować tułów w siadzie.
Dlaczego pozostałe propozycje są mniej trafne?
- "W 6. miesiącu życia." – w tym okresie wiele dzieci dopiero uczy się stabilizacji tułowia; mogą chwilowo siedzieć z podparciem lub po ustawieniu w siadzie przez opiekuna. To nie jest to samo co samodzielne przejście do siadu z czworaków.
- "W 12. miesiącu życia." – dla wielu dzieci byłby to już etap późny w odniesieniu do samej umiejętności przechodzenia do siadu; w okolicy 12. miesiąca częściej obserwuje się już bardziej zaawansowane formy przemieszczania i wstawania przy meblach (choć tempo rozwoju jest indywidualne).
- "W 15. miesiącu życia." – taki termin sugeruje istotne opóźnienie w obszarze przejść pozycyjnych u dziecka rozwijającego się prawidłowo. U części dzieci może się zdarzyć wolniejsze tempo, ale w pytaniu podkreślono typowy, prawidłowy rozwój.
W praktyce opiekunka dziecięca powinna pamiętać, że kamienie milowe mają widełki i zależą m.in. od okazji do ruchu (czas na podłodze), napięcia mięśniowego, stanu zdrowia i różnic indywidualnych. Wspieranie rozwoju polega na zapewnieniu bezpiecznej przestrzeni do ruchu i unikaniu wymuszania pozycji (np. długiego sadzania), a nie na "ćwiczeniu na siłę" konkretnej daty z tabeli.
