KWALIFIKACJA MOD3 + MOD7 - CZERWIEC 2014

PYTANIE NR 23.
W którym wierszu tabeli poprawnie rozłożono szerokości zaszewek dla spódnicy w rozmiarze ot = 72 cm i obt = 96 cm o fasonie przedstawionym na rysunku?
Ilustracja przedstawia tabelę oraz dwa rysunki techniczne spódnicy.
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poprawny jest wybór "3", ponieważ tylko ten wiersz tabeli daje rozkład szerokości zaszewek zgodny z różnicą między OBT i OT oraz z fasonem pokazanym na rysunku. Suma szerokości zaszewek musi odpowiadać redukcji obwodu w talii, a podział na przód i tył powinien zapewniać prawidłowe dopasowanie spódnicy.

Pełne wyjaśnienie:

W konstrukcji spódnicy zaszewki służą do zebrania nadmiaru materiału wynikającego z tego, że obwód bioder (OBT) jest większy niż obwód talii (OT). W praktyce oznacza to, że w pasie trzeba "zabrać" określoną szerokość, aby spódnica dobrze przylegała w talii, a jednocześnie nie była za ciasna w biodrach. W zadaniu wskazano rozmiar (OT = 72 cm, OBT = 96 cm) oraz fason z rysunku, więc właściwy wiersz tabeli to taki, który zapewnia prawidłową sumę i podział szerokości zaszewek.

Dlaczego odpowiedź "3" jest poprawna? Ponieważ rozkład zaszewek w tym wierszu spełnia dwa warunki jednocześnie:

  • Zgodność z bilansem obwodów – suma szerokości zaszewek (dla przodu i tyłu) odpowiada wymaganej redukcji w talii wynikającej z różnicy OBT–OT. Jeśli suma jest zbyt mała, w talii pojawi się nadmiar i marszczenie; jeśli zbyt duża, spódnica będzie za ciasna w pasie.
  • Zgodność z fasonem – fason wpływa na to, jak rozkłada się dopasowanie: inne będą proporcje dla spódnicy o klasycznym układzie zaszewek, inne dla fasonu z przestylizowanymi liniami cięć czy przesuniętymi zaszewkami. Właściwy wiersz tabeli musi odzwierciedlać układ wynikający z rysunku.

Pozostałe wiersze tabeli są błędne typowo z jednego z poniższych powodów: podają sumę zaszewek niezgodną z potrzebną redukcją w talii, rozkładają wartości nieadekwatnie między przód i tył (co powoduje złą równowagę dopasowania), albo nie odpowiadają fasonowi (np. zakładają inny układ zaszewek niż na rysunku). W efekcie, mimo że liczby mogą wyglądać "podobnie", po przeniesieniu na wykrój spódnica nie układałaby się prawidłowo.

Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź kontrolnie dwa elementy: (1) czy suma wszystkich zaszewek w talii zgadza się z potrzebną redukcją oraz (2) czy liczba i rozmieszczenie zaszewek pasują do rysunku fasonu. To pozwala szybko odrzucić wiersze tabeli, które nie spełniają podstawowych warunków konstrukcyjnych.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Zaszewki to zwężenia modelujące, które pozwalają dopasować wykrój do kształtu sylwetki, zwłaszcza w talii i na biodrach. W spódnicy zbierają nadmiar wynikający z różnicy między obwodem bioder a talii, dzięki czemu pas leży gładko, a biodra mają odpowiedni luz.
Najważniejsze są miary: obwód talii (OT) i obwód bioder (OBT) oraz informacja o fasonie i układzie linii (np. liczba zaszewek, cięcia). Zwykle analizuje się różnicę OBT–OT i rozdziela ją na przód i tył, zgodnie z konstrukcją spódnicy.
Bo zaszewki są narzędziem redukcji obwodu w pasie. Jeśli ich suma będzie zbyt mała, w talii zostanie nadmiar i materiał zacznie się marszczyć. Jeśli suma będzie zbyt duża, pas będzie za ciasny i spódnica może się źle układać lub ograniczać ruch.
Rozdział zależy od konstrukcji i fasonu, ale ogólna zasada jest taka, że dopasowanie musi odpowiadać kształtowi sylwetki: przód i tył nie "zabierają" tyle samo w każdym modelu. W praktyce kontroluje się zarówno sumę zaszewek, jak i ich rozmieszczenie na poszczególnych częściach.
Najpierw sprawdź, czy wiersz tabeli dotyczy właściwego rozmiaru i fasonu z rysunku. Następnie policz kontrolnie sumę szerokości zaszewek (przód + tył) i oceń, czy logicznie odpowiada redukcji w talii. Na końcu upewnij się, że układ zaszewek pasuje do rysunku (liczba i rozmieszczenie).
OT to obwód talii, a OBT to obwód bioder. Są to podstawowe miary w konstrukcji spódnic, ponieważ talia i biodra wyznaczają kluczowe obwody wykroju. Różnica między nimi jest jednym z głównych punktów wyjścia do modelowania zaszewek.
Tak. Fason determinuje, gdzie ma się pojawić dopasowanie i jak przebiegają linie modelowe. W spódnicach z cięciami, karczkiem lub przesuniętymi liniami zaszewki mogą być inaczej rozmieszczone albo częściowo "przeniesione" w cięcia. Dlatego nie można wybierać wiersza tabeli bez odniesienia do rysunku.
Typowe pomyłki to: odczytanie wartości z niewłaściwego wiersza/kolumny, pominięcie jednej zaszewki w sumowaniu, nieuwzględnienie, że tabela może podawać wartości dla przodu i tyłu osobno, oraz ignorowanie fasonu z rysunku. Pomaga kontrola: suma zaszewek i zgodność układu z rysunkiem.
W praktyce ocenia się to po przymiarce: za małe zaszewki powodują nadmiar i fałdy w talii, a za duże dają ucisk w pasie i mogą tworzyć nienaturalne "szpice" lub zaciągnięcia. W teorii egzaminacyjnej sygnałem jest też niezgodność sumy zaszewek z potrzebną redukcją wynikającą z miar.
Ćwicz trzy rzeczy równolegle: (1) analizę miar OT/OBT i logiczną kontrolę redukcji w talii, (2) odczyt tabel (wiersze/kolumny, sumowanie, kontrola), (3) rozpoznawanie fasonów i ich wpływu na układ zaszewek. Pomaga też rysowanie prostych schematów przodu i tyłu z zaznaczonymi zaszewkami.
info

Około 61% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Specjaliści zwracają uwagę: "Poprawny jest wybór "3", ponieważ tylko ten wiersz tabeli daje rozkład szerokości zaszewek zgodny z różnicą między OBT i OT oraz z fasonem pokazanym na rysunku."

Materiały:

  • Podręczniki do podstaw konstrukcji odzieży (spódnice: zaszewki, podział przód/tył)
  • Ćwiczenia z modelowania spódnic na siatce konstrukcyjnej (różne fasony)
  • Zadania egzaminacyjne z poprzednich lat dotyczące konstrukcji spódnic i zaszewek

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego