W konstrukcji spódnicy zaszewki służą do zebrania nadmiaru materiału wynikającego z tego, że obwód bioder (OBT) jest większy niż obwód talii (OT). W praktyce oznacza to, że w pasie trzeba "zabrać" określoną szerokość, aby spódnica dobrze przylegała w talii, a jednocześnie nie była za ciasna w biodrach. W zadaniu wskazano rozmiar (OT = 72 cm, OBT = 96 cm) oraz fason z rysunku, więc właściwy wiersz tabeli to taki, który zapewnia prawidłową sumę i podział szerokości zaszewek.
Dlaczego odpowiedź "3" jest poprawna? Ponieważ rozkład zaszewek w tym wierszu spełnia dwa warunki jednocześnie:
- Zgodność z bilansem obwodów – suma szerokości zaszewek (dla przodu i tyłu) odpowiada wymaganej redukcji w talii wynikającej z różnicy OBT–OT. Jeśli suma jest zbyt mała, w talii pojawi się nadmiar i marszczenie; jeśli zbyt duża, spódnica będzie za ciasna w pasie.
- Zgodność z fasonem – fason wpływa na to, jak rozkłada się dopasowanie: inne będą proporcje dla spódnicy o klasycznym układzie zaszewek, inne dla fasonu z przestylizowanymi liniami cięć czy przesuniętymi zaszewkami. Właściwy wiersz tabeli musi odzwierciedlać układ wynikający z rysunku.
Pozostałe wiersze tabeli są błędne typowo z jednego z poniższych powodów: podają sumę zaszewek niezgodną z potrzebną redukcją w talii, rozkładają wartości nieadekwatnie między przód i tył (co powoduje złą równowagę dopasowania), albo nie odpowiadają fasonowi (np. zakładają inny układ zaszewek niż na rysunku). W efekcie, mimo że liczby mogą wyglądać "podobnie", po przeniesieniu na wykrój spódnica nie układałaby się prawidłowo.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdź kontrolnie dwa elementy: (1) czy suma wszystkich zaszewek w talii zgadza się z potrzebną redukcją oraz (2) czy liczba i rozmieszczenie zaszewek pasują do rysunku fasonu. To pozwala szybko odrzucić wiersze tabeli, które nie spełniają podstawowych warunków konstrukcyjnych.