Format GIF jest klasycznym formatem grafiki rastrowej, w którym piksele zwykle nie przechowują bezpośrednio składowych RGB, lecz indeks do tabeli kolorów (palety). Taka paleta ma typowo 8-bitowy zakres indeksów, co oznacza, że można zdefiniować i "pamiętać" maksymalnie 256 różnych kolorów użytych w danym obrazie (1 bajt na indeks).
Dlatego poprawną odpowiedzią jest GIF: to właśnie ten format jest powszechnie kojarzony z ograniczeniem do 256 kolorów wynikającym z zapisu indeksowanego.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- JPG: standardowo zapisuje obrazy w trybie pełnobarwnym (najczęściej jako kolor "true color", np. 24 bity), a jego kluczową cechą jest kompresja stratna, nie limit 256 kolorów. Obraz JPG może zawierać znacznie więcej odcieni niż 256.
- EPS: to format opisowy używany głównie do przenoszenia grafiki wektorowej i/lub osadzonych elementów; nie jest to format oparty na jednej, obowiązkowej palecie 256 kolorów. Liczba kolorów wynika z zawartości i sposobu opisu/rastryzacji, a nie z takiego limitu.
- CDR: jest formatem edytowalnym związanym z oprogramowaniem do grafiki (najczęściej wektorowej). Również nie ma w swojej istocie ograniczenia do 256 kolorów jak GIF; może opisywać obiekty w wielu kolorach, przejścia, wypełnienia itd.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się próg "256 kolorów", najczęściej sprawdzana jest znajomość pojęcia palety indeksowanej i formatu, który historycznie ją wykorzystuje. To typowe skojarzenie dla GIF.
