Zjawisko kawitacji polega na tworzeniu się w cieczy mikropęcherzyków (w obszarach obniżonego ciśnienia), które następnie gwałtownie się zapadają. Towarzyszą temu lokalne mikrouderzenia i zawirowania płynu, co może wspomagać usuwanie zanieczyszczeń z powierzchni.
W praktyce stomatologicznej mechanizm ten jest kojarzony przede wszystkim ze skalingiem ultradźwiękowym. Podczas pracy skalera końcówka drga z wysoką częstotliwością, a doprowadzana woda pełni funkcję chłodzącą i płuczącą. W takim środowisku mogą powstawać zjawiska hydrodynamiczne, w tym kawitacja, które współuczestniczą w odrywaniu i rozbijaniu złogów nazębnych (kamienia) oraz w usuwaniu biofilmu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- "Fluoryzacji" – istotą zabiegu jest miejscowe podanie preparatu fluorkowego (lakier, żel, pianka) w celu wzmocnienia szkliwa i zwiększenia odporności na demineralizację. To proces chemiczno-biologiczny, a nie efekt kawitacji.
- "Piaskowania" – mechanizm opiera się na ścieraniu i usuwaniu osadów strumieniem powietrza/wody z cząstkami proszku. Kluczowe jest działanie abrazyjne cząstek oraz parametry strumienia, nie kawitacja.
- "Periopolishingu" – to odmiana oczyszczania i polerowania (często ukierunkowana na okolice przydziąsłowe/implantologiczne) z użyciem drobnych proszków i odpowiednich końcówek; dominującym mechanizmem również jest delikatna abrazyjność oraz kontrola strumienia, a nie zjawisko kawitacji.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się pojęcia z fizyki płynów (np. kawitacja) i jednocześnie instrumenty ultradźwiękowe, najczęściej chodzi o skaling ultradźwiękowy pracujący w obecności wody.
