W łączach cyfrowej transmisji danych "jakość transmisji" odnosi się przede wszystkim do poprawności odtwarzania informacji binarnej. Typową miarą jest stopa błędów (liczba błędnych bitów w odniesieniu do liczby bitów przesłanych w danym czasie). Dlatego właściwym przyrządem do badania jakości tak rozumianej transmisji jest miernik elementowej stopy błędów, bo pozwala ocenić, czy w torze pojawiają się błędy i jak często.
Odpowiedź "selektywny miernik poziomu" nie pasuje do tego zadania: taki przyrząd służy do pomiaru poziomu sygnału (zwykle w określonym paśmie/częstotliwości), co może być elementem diagnostyki toru, ale nie jest bezpośrednim pomiarem poprawności danych. Można mieć poprawny poziom sygnału, a mimo to uzyskiwać błędy (np. przez zakłócenia impulsowe, nieliniowości, jitter lub problemy synchronizacji).
Odpowiedź "analizator stanów logicznych" dotyczy diagnostyki sygnałów w układach cyfrowych (np. na magistralach, liniach sterujących, w elektronice urządzeń). Nie jest to typowy przyrząd do oceny jakości łącza transmisyjnego w sensie parametru błędów w kanale, szczególnie w sieciach telekomunikacyjnych.
Odpowiedź "miernik mocy optycznej" jest właściwa do kontroli parametrów warstwy optycznej (mocy na wyjściu/na wejściu toru, strat wtrąceniowych). Jest ważny w światłowodach, ale sam pomiar mocy nie mówi wprost o tym, ile błędów wystąpi w strumieniu danych. Do oceny jakości transmisji cyfrowej potrzebna jest miara błędów, a nie tylko poziomu/mocy.
Na egzaminie warto zapamiętać: gdy pytanie dotyczy jakości transmisji danych, najczęściej szuka się przyrządu mierzącego błędy w transmisji, a nie wyłącznie poziom sygnału czy parametry optyczne.
