W pomieszczeniach takich jak łazienka (z wanną lub natryskiem) stosuje się podział na strefy 0, 1 i 2, ponieważ woda i wilgoć istotnie zwiększają ryzyko porażenia prądem. Każda strefa ma inne ograniczenia co do rodzaju i lokalizacji urządzeń elektrycznych.
Dlaczego poprawne jest: "Oprawę w strefie 2, a wyłącznik poza strefami 0, 1, 2"?
Oprawa oświetleniowa w II klasie ochronności (z izolacją podwójną/wzmocnioną) jest typem osprzętu przewidzianym do stosowania w bardziej wymagających warunkach, dlatego może być dopuszczona do montażu w strefie 2 (oczywiście przy spełnieniu pozostałych wymagań, np. środowiskowych i producenta). Natomiast wyłącznik jest elementem obsługiwanym dotykiem i zwykle nie powinien znajdować się w strefach o zwiększonym zagrożeniu. Umieszczenie go poza strefami 0–2 minimalizuje ryzyko dotyku w warunkach zawilgocenia oraz ogranicza możliwość przypadkowego kontaktu osoby mokrej z osprzętem.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Odpowiedź "Oprawę w strefie 2, a wyłącznik w strefie 1" jest błędna, bo strefa 1 jest obszarem o wyższym zagrożeniu niż strefa 2 i lokalizacja łącznika w tej strefie jest co do zasady niedopuszczalna/niezalecana.
- Odpowiedź "Wyłącznik w strefie 2, a oprawę w strefie 1" jest błędna podwójnie: umieszcza wyłącznik w strefie, w której powinno się unikać osprzętu obsługiwanego dotykiem, oraz przesuwa oprawę do strefy bardziej rygorystycznej (1), gdzie wymagania są ostrzejsze.
- Odpowiedź "Wyłącznik w strefie 2, a oprawę poza strefami 0, 1, 2" jest błędna, bo problemem pozostaje lokalizacja wyłącznika w strefie 2; samo przeniesienie oprawy poza strefy nie rozwiązuje ryzyka związanego z łącznikiem.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o strefy łazienkowe zawsze rozdziel w głowie dwa zagadnienia: (1) gdzie wolno zamontować urządzenie stałe (np. oprawę), (2) gdzie wolno umieścić element sterowania dotykowego (np. wyłącznik). To częste źródło pomyłek.
