W oborze (szczególnie wolnostanowiskowej boksowej) miejsca do leżenia są kluczowym zasobem. Krowy mleczne znaczną część doby spędzają w pozycji leżącej, a odpoczynek wpływa na przeżuwanie, komfort, zdrowie kończyn oraz kondycję wymienia. Z punktu widzenia organizacji produkcji zwierzęcej przyjmuje się, że każda krowa powinna mieć zapewnione miejsce do leżenia, tak aby mogła z niego skorzystać wtedy, gdy tego potrzebuje (z wyjątkiem czasu doju).
Dlaczego 100% stada? Ponieważ liczba legowisk/boksów powinna odpowiadać liczbie utrzymywanych krów. Gdy miejsc jest mniej, pojawia się konkurencja i "kolejki" do legowisk: część krów stoi zamiast leżeć, co może nasilać stres i zwiększać ryzyko problemów zdrowotnych. W praktyce spotyka się także zalecenia tworzenia niewielkiej nadwyżki legowisk (np. aby ograniczyć wpływ hierarchii w stadzie), ale nie zmienia to zasady podstawowej, że minimalnie trzeba planować miejsce do leżenia dla wszystkich krów.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- 50% stada – oznaczałoby stały niedobór legowisk i trwałą rywalizację o odpoczynek, co jest sprzeczne z zasadami dobrostanu.
- 80% stada – choć brzmi "prawie wystarczająco", nadal pozostawia znaczną grupę krów bez możliwości położenia się w danym momencie, co prowadzi do ograniczenia czasu leżenia.
- 30% stada – skrajnie zaniżona wartość, praktycznie gwarantująca nieprawidłową obsadę w stosunku do infrastruktury.
Na egzaminie warto pamiętać regułę: legowiska planuje się co najmniej 1:1 względem liczby krów, a dopiero później rozważa się ewentualną nadwyżkę wynikającą z organizacji stada.
