W typowym przygotowaniu pliku z Photoshopa do druku offsetowego wykonuje się dwie kluczowe czynności: konwersję do przestrzeni CMYK (bo druk offsetowy realizuje barwy farbami procesowymi) oraz spłaszczenie obrazu.
"Spłaszczyć obraz." oznacza połączenie wszystkich warstw w jedną warstwę tła (lub warstwę wynikową), czyli uproszczenie struktury pliku. Ma to praktyczny sens w workflow, w którym drukarnia oczekuje plików rastrowych bez złożonych zależności warstw, masek, trybów mieszania i przezroczystości. Uproszczenie może zmniejszać ryzyko błędnej interpretacji efektów przez oprogramowanie po stronie produkcji (np. podczas rasteryzacji w RIP) oraz ułatwia kontrolę tego, co faktycznie zostanie wydrukowane.
"Usunąć warstwy." nie jest równoważne poprawnej praktyce: usuwanie warstw może zniszczyć kompozycję (bo usuwa elementy), podczas gdy spłaszczanie zachowuje wygląd finalny, tylko zmienia strukturę pliku (scalenie).
"Usunąć kanał alfa." dotyczy przechowywania zaznaczeń lub masek/transparentności w osobnym kanale. Kanał alfa bywa istotny w grafice ekranowej lub w montażu, ale samo jego usunięcie nie rozwiązuje typowych problemów prepress związanych z warstwami i złożonymi efektami. Nie jest to standardowy, konieczny krok "przed wysłaniem do drukarni offsetowej".
"Zrasteryzować obraz." w Photoshopie odnosi się zwykle do rasteryzacji elementów wektorowych/tekstowych lub warstw inteligentnych. Cały plik graficzny w Photoshopie i tak jest w istocie dokumentem rastrowym; rasteryzacja nie zastępuje spłaszczania warstw i nie jest ogólną regułą dla każdego pliku przeznaczonego do druku.
Warto pamiętać, że współczesne standardy produkcyjne często dopuszczają zachowanie złożoności (np. w plikach PDF), ale jeśli pytanie dotyczy klasycznego przygotowania obrazu z Photoshopa, spłaszczenie jest najbardziej typowym i bezpiecznym uzupełnieniem konwersji do CMYK.
