Ogrody skalne (skalniaki) to zwykle miejsca o bardzo dobrym drenażu, często z domieszką żwiru i kamieni, gdzie podłoże szybko przesycha. Dlatego najlepiej sprawdzają się tam rośliny, które:
- dobrze znoszą suszę i okresowe przesuszenie korzeni,
- preferują stanowiska słoneczne lub co najmniej bardzo jasne,
- radzą sobie w glebach przepuszczalnych i niezbyt żyznych,
- często mają pokrój niski lub okrywowy, dobrze komponujący się między kamieniami.
Odpowiedź "rozchodnik" pasuje do tych warunków: rozchodniki są znane z wysokiej tolerancji na niedobór wody i dobrze rosną w podłożach lekkich, mineralnych. Dzięki temu są typowym wyborem do skalniaków i nasadzeń na suchych skarpach.
Pozostałe propozycje są mniej trafne ze względu na odmienne wymagania siedliskowe:
- "funkia" jest powszechnie kojarzona z miejscami półcienistymi lub cienistymi i zwykle lepiej rośnie w podłożu bardziej próchnicznym i wilgotniejszym; na typowym, suchym skalniaku może słabiej przyrastać i ulegać przypaleniom.
- "konwalia" to roślina runa leśnego, preferująca cień/półcień i bardziej równomierną wilgotność; warunki skalniaka są dla niej zazwyczaj zbyt suche i zbyt mocno nasłonecznione.
- "łubin" może rosnąć na różnych stanowiskach, ale zwykle nie jest klasyczną rośliną skalną; jest wyższy, mniej "skalniakowy" w pokroju i częściej stosowany na rabatach lub w ogrodach naturalistycznych niż w ciasnych szczelinach między kamieniami.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o skalniak szukaj roślin kojarzonych z suchemi, słonecznymi siedliskami oraz z przepuszczalnym podłożem (np. liczne rośliny okrywowe i sukulenty). To zwykle pozwala odróżnić je od bylin typowo cienio- i wilgociolubnych.
