W charakterystyce metody analitycznej często rozróżnia się pojęcia związane z jakością wyników: precyzję (rozrzut wyników), dokładność (bliskość wartości odniesienia) oraz niepewność (ilościowe oszacowanie rozproszenia przypisanego wynikowi). W tym zestawie odpowiedzi "powtarzalność" i "odtwarzalność" odnoszą się do dwóch różnych poziomów precyzji.
Powtarzalność oznacza zgodność wyników, gdy oznaczenie jest wykonywane wielokrotnie w możliwie niezmienionych warunkach: ta sama procedura, to samo laboratorium, zwykle ta sama aparatura i operator oraz krótki odstęp czasu. Jeśli opis metody wskazuje właśnie na takie stałe warunki i ocenę rozrzutu serii wyników, to opisuje powtarzalność.
Odpowiedź "odtwarzalność" byłaby właściwa, gdyby w opisie pojawiły się zmienione warunki (np. różne laboratoria, różni operatorzy, inna aparatura, inny czas), a mimo to oceniano zgodność wyników. To wyższy poziom porównania niż powtarzalność.
"Dokładność" dotyczy tego, na ile wynik (lub średnia z serii) jest zbliżony do wartości odniesienia/prawdziwej. Sam rozrzut wyników nie przesądza o dokładności: można mieć mały rozrzut (wysoką precyzję), ale wynik przesunięty względem wartości odniesienia (błąd systematyczny).
"Niepewność" to ujęcie metrologiczne: do wyniku przypisuje się parametr opisujący jego wiarygodny zakres (np. w postaci niepewności standardowej/rozszerzonej). Nie jest to to samo co powtarzalność metody, choć powtarzalność bywa jednym ze składników budżetu niepewności.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest wychwycenie słów wskazujących na stałość lub zmienność warunków: stałe warunki → powtarzalność; zmienione warunki (międzylaboratoryjne, międzyoperatorowe) → odtwarzalność.
