W peelingach enzymatycznych substancjami aktywnymi są enzymy o działaniu proteolitycznym, czyli proteazy. Najważniejsza zasada biochemiczna jest prosta: proteazy katalizują rozpad wiązania peptydowego, a więc rozkładają białka. W praktyce kosmetycznej przekłada się to na delikatne złuszczanie warstwy rogowej, ponieważ osłabiane są białkowe struktury współtworzące zewnętrzną, zrogowaciałą część naskórka oraz elementy "spajające" korneocyty.
Odpowiedź "białka warstwy rogowej naskórka." jest poprawna, bo opisuje typowy substrat proteaz i efekt oczekiwany w peelingu enzymatycznym: ułatwienie odłączenia się martwych komórek warstwy rogowej bez intensywnego tarcia czy agresywnej chemii.
Pozostałe propozycje są nieprawidłowe, bo odnoszą się do innych klas związków i innych mechanizmów działania:
- "połączenia w wielocukrach." sugeruje rozkład polisacharydów. Do tego służą inne enzymy (np. amylazy), a nie proteazy. W kontekście skóry nie jest to typowy cel peelingu enzymatycznego.
- "tłuszcze zawarte w serum." wskazuje na lipidy/tłuszcze, które rozkładałyby lipazy. Proteazy nie są ukierunkowane na tłuszcze, więc taka odpowiedź miesza klasy enzymów i substratów.
- "lipidy cementu międzykomórkowego" również dotyczy lipidów bariery naskórkowej. Ich rozkład nie jest typowym, pożądanym mechanizmem peelingu enzymatycznego, a dodatkowo nie wynika z działania proteaz.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się nazwa enzymu, najpierw dopasuj ją do rodzaju substratu: proteaza → białko, lipaza → tłuszcz, amylaza → cukry. To często najszybsza i najpewniejsza droga do poprawnej odpowiedzi.
