U osoby z cukrzycą typu 2 szczególnego znaczenia nabiera profilaktyka zakażeń i urazów stóp, ponieważ nawet drobne uszkodzenia skóry mogą trudniej się goić, a zaniedbania higieniczne zwiększają ryzyko nadkażeń. W planie opieki właściwe jest więc codzienne mycie stóp w temperaturze wody zbliżonej do temperatury ciała, czyli około 37°C. Taka temperatura umożliwia skuteczną higienę bez narażania skóry na przegrzanie.
Odpowiedź "mycie stóp podopiecznej w wodzie o temperaturze około 37°C" jest poprawna, ponieważ łączy dwie kluczowe potrzeby: regularność (codzienna higiena) oraz bezpieczeństwo (temperatura niepowodująca poparzeń ani nadmiernego przesuszenia). W praktyce opiekun powinien też zwracać uwagę na delikatne osuszenie, zwłaszcza przestrzeni międzypalcowych, oraz obserwację skóry pod kątem zaczerwienienia, pęknięć i oznak infekcji.
Odpowiedź "moczenie stóp podopiecznej w ciepłej wodzie z dodatkiem soli" jest nieprawidłowa w kontekście profilaktyki powikłań stóp w cukrzycy, ponieważ długie moczenie może powodować macerację skóry, zwiększać skłonność do pęknięć i ułatwiać wnikanie drobnoustrojów. Dodatki do wody nie kompensują ryzyka związanego z samym moczeniem.
Odpowiedź "mycie stóp podopiecznej w wodzie o temperaturze powyżej 40°C" jest nieprawidłowa, bo zbyt gorąca woda zwiększa ryzyko uszkodzenia skóry. U osób z cukrzycą może współistnieć osłabione czucie, co sprzyja niezauważeniu zbyt wysokiej temperatury i powstaniu oparzeń.
Odpowiedź "moczenie stóp podopiecznej w chłodnej wodzie z dodatkiem mydła" również nie jest optymalna: ponownie pojawia się element moczenia, a dodatkowo chłodna woda i mydło mogą nasilać przesuszenie i podrażnienia. W opiece kluczowe jest bezpieczne, krótkie mycie oraz ochrona integralności skóry.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o cukrzycę wybieraj działania, które minimalizują ryzyko urazu, oparzeń i uszkodzeń naskórka oraz wspierają codzienną, delikatną higienę.
