KWALIFIKACJA MED3 + MED14 - CZERWIEC 2024

PYTANIE NR 9.
W planie opieki nad podopieczną z gorączką, która intensywnie poci się, należy uwzględnić między innymi stosowanie:
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
U chorej z gorączką i nasilonym poceniem kluczowe jest zmniejszanie przegrzania oraz zapobieganie odwodnieniu.
Dlatego w planie opieki uwzględnia się okłady chłodzące, częstszy pomiar temperatury dla oceny dynamiki stanu oraz zwiększenie podaży płynów, by uzupełniać straty wody.

Pełne wyjaśnienie:

U osoby z gorączką organizm ma podwyższoną temperaturę, a nasilona potliwość jest jednym z mechanizmów oddawania ciepła. Jednocześnie pocenie powoduje zwiększoną utratę wody, co podnosi ryzyko odwodnienia (zwłaszcza gdy chora je i pije mniej lub ma dodatkowo biegunkę/wymioty). Plan opieki powinien więc łączyć działania poprawiające komfort i bezpieczeństwo.

Dlaczego właściwy zestaw działań to: okłady chłodzące, zwiększenie częstotliwości pomiarów temperatury, zwiększenie podaży płynów?

  • Okłady chłodzące wspierają niefarmakologiczne obniżanie temperatury i przynoszą ulgę, gdy chora jest przegrzana.
  • Częstsze pomiary temperatury pozwalają ocenić, czy stan się poprawia, utrzymuje czy pogarsza, oraz czy zastosowane działania są skuteczne. Ułatwia to też szybsze przekazanie informacji personelowi medycznemu.
  • Zwiększenie podaży płynów kompensuje straty związane z poceniem i pomaga utrzymać prawidłowe nawodnienie, co jest ważne dla pracy układu krążenia i nerek oraz ogólnego samopoczucia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Wariant z zmniejszeniem podaży płynów jest błędny, bo przy intensywnym poceniu rośnie zapotrzebowanie na płyny. Ograniczanie picia może nasilać odwodnienie i osłabienie.
  • Warianty z okładami rozgrzewającymi są nieprawidłowe w opiece nad osobą przegrzaną z gorączką, ponieważ mogą zwiększać dyskomfort i utrudniać oddawanie ciepła.
  • Sama obserwacja ilości moczu jest ogólnie wartościowa w ocenie nawodnienia, ale w tych odpowiedziach łączy się z działaniami nieadekwatnymi (rozgrzewanie i/lub ograniczanie płynów), więc cały zestaw staje się błędny.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "intensywnie poci się", myśl o utracie płynów i konieczności nawadniania oraz monitorowania parametrów, a nie o ograniczeniach w piciu.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Najczęściej uwzględnia się działania niefarmakologiczne: chłodzenie (np. okłady chłodzące), częstszy pomiar temperatury oraz zwiększenie podaży płynów. Taki zestaw jednocześnie poprawia komfort chorego, pozwala monitorować stan i ogranicza ryzyko odwodnienia wynikające z utraty wody przez pot.
Potliwość oznacza realną utratę wody z organizmu. Gdy chory poci się przy gorączce, łatwiej o odwodnienie, osłabienie i gorszą tolerancję wysiłku. Zwiększenie podaży płynów pomaga uzupełniać straty i stabilizować funkcje organizmu (krążenie, praca nerek).
Częstsze pomiary pozwalają ocenić dynamikę gorączki i skuteczność zastosowanych działań (np. chłodzenia). Ułatwiają też szybkie wychwycenie pogorszenia i przekazanie rzetelnych informacji personelowi medycznemu lub rodzinie. To element monitorowania bezpieczeństwa chorej.
Zwykle nie. Jeśli chora jest przegrzana i intensywnie się poci, rozgrzewanie może nasilać dyskomfort i utrudniać oddawanie ciepła. W opiece częściej stosuje się metody chłodzące oraz zapewnienie przewiewu i komfortu termicznego. Wyjątki wymagają decyzji personelu medycznego.
Niepokojące mogą być: nasilone pragnienie, suchość w ustach, osłabienie, zawroty głowy, rzadkie oddawanie moczu lub ciemny mocz, senność. Opiekun powinien obserwować stan ogólny i zachęcać do picia, a w razie objawów narastających zgłosić problem osobie uprawnionej.
Najczęściej zaleca się płyny łatwe do przyjęcia i tolerowane: woda, niesłodzona herbata, lekkie napary, zupy lub inne płyny zgodne z zaleceniami żywieniowymi. Kluczowe jest częste podawanie małych porcji. Dobór zależy od stanu chorego i ewentualnych ograniczeń medycznych.
To typowa pułapka: studenci kojarzą ograniczanie płynów z innymi stanami klinicznymi i przenoszą to automatycznie na gorączkę. Tymczasem przy intensywnym poceniu rośnie utrata wody, więc bez wyraźnych zaleceń medycznych ograniczanie płynów zwiększa ryzyko odwodnienia i pogorszenia samopoczucia.
Najczęściej błędnie dobiera się kierunek interwencji (rozgrzewanie zamiast chłodzenia), pomija się nawadnianie albo wpisuje ograniczenie płynów mimo potliwości. Częsty jest też brak monitorowania (zbyt rzadkie pomiary temperatury) lub nieuwzględnienie obserwacji stanu ogólnego i tolerancji płynów.
Gdy gorączka szybko narasta, utrzymuje się mimo działań, pojawiają się zaburzenia świadomości, duszność, silne osłabienie, objawy odwodnienia, drgawki lub inne nagłe niepokojące symptomy. Opiekun medyczny powinien działać w granicach kompetencji i niezwłocznie eskalować problem.
Pomaga prosta zasada: "Chłodź, mierz, nawadniaj". Chłodzenie wspiera obniżanie temperatury, pomiar temperatury daje kontrolę nad przebiegiem, a nawadnianie uzupełnia straty związane z potem. Jeśli w odpowiedzi pojawia się rozgrzewanie lub ograniczanie płynów, to sygnał ostrzegawczy.
info

Około 62% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Źródła:

  • Merck Manual Professional Edition, "Fever" (hasło/rozdział), https://www.merckmanuals.com/professional/infectious-diseases/biology-of-infectious-disease/fever - accessed 2026-02-18
  • NHS, "Fever in adults" (poradnik), https://www.nhs.uk/conditions/fever-in-adults/ - accessed 2026-02-18

Materiały:

  • Podręczniki podstaw pielęgniarstwa (rozdziały: gorączka, bilans płynów, obserwacja pacjenta)
  • Materiały dydaktyczne do kształcenia opiekuna medycznego z zakresu opieki nad osobą chorą
  • Wiarygodne poradniki kliniczne (np. medyczne kompendia online) dotyczące postępowania przy gorączce i ryzyku odwodnienia

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego