Aby obliczyć stopień wykorzystania ładowności pojazdu, trzeba rozdzielić trzy pojęcia: dopuszczalną masę całkowitą (DMC), masę własną oraz ładowność.
1) Wyznaczenie ładowności pojazdu
Ładowność to maksymalna masa ładunku, jaką pojazd może przewozić, czyli:
ładowność = DMC − masa własna.
W danych: DMC = 18 t = 18 000 kg, masa własna = 6 900 kg.
Zatem: 18 000 kg − 6 900 kg = 11 100 kg.
2) Obliczenie masy przewożonego ładunku
Podano 20 paletowych jednostek ładunkowych po 499,5 kg każda, więc:
masa ładunku = 20 × 499,5 kg = 9 990 kg.
3) Stopień wykorzystania ładowności (w %)
To stosunek masy ładunku do ładowności, wyrażony w procentach:
wykorzystanie = (masa ładunku / ładowność) × 100%.
Podstawiamy: (9 990 / 11 100) × 100% = 0,90 × 100% = 90%.
Dlaczego pozostałe wartości są błędne?
- Wyniki typu 56%, 69% lub 40% zwykle pojawiają się po użyciu niewłaściwego mianownika (np. podzieleniu przez DMC zamiast przez ładowność) albo po pomyłce w jednostkach (t vs kg) czy w mnożeniu masy jednostkowej przez liczbę palet.
- Częstym błędem jest też przyjęcie, że "18 t" to ładowność, a nie DMC. Wtedy wynik byłby zaniżony, bo nie odjęto masy własnej.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze najpierw sprowadź tony do kilogramów i policz ładowność jako różnicę DMC i masy własnej. Dopiero potem licz procent wykorzystania.
