Rytm w koncepcji zagospodarowania terenu to świadome, regularne powtarzanie elementów (np. co pewien odcinek wzdłuż ciągu pieszego, przy granicy rabat lub na osi kompozycyjnej). Taki zabieg porządkuje przestrzeń, wzmacnia czytelność układu i często pełni funkcję użytkową (np. oświetlenie ciągów komunikacyjnych).
Odpowiedź "lamp ogrodowych" jest właściwa wtedy, gdy na rysunku widać oprawy oświetleniowe rozmieszczone w równych odstępach, tworzące powtarzalny ciąg. W praktyce projektowej rytm lamp jest częsty, bo zapewnia równomierne doświetlenie oraz klarowną organizację kompozycji.
Pozostałe propozycje mogą być mylące:
- "ławek parkowych" – ławki często pojawiają się w układzie, ale nie zawsze tworzą rytm; bywają lokalizowane punktowo (przy wejściach, widokach, placach).
- "koszy na śmieci" – kosze sytuowane są zwykle funkcjonalnie (przy węzłach ruchu, wyjściach, strefach odpoczynku), co nie musi dawać regularnego powtórzenia.
- "rzeźb" – rzeźby częściej pełnią rolę akcentów (pojedynczych dominant), a nie elementów rytmicznie powtarzanych.
Na egzaminie warto patrzeć na powtarzalność symbolu i regularność odstępów. Jeśli element występuje wielokrotnie i w równym module, najczęściej jest to właśnie przykład rytmu w kompozycji.