Lokalizacja składowiska odpadów (także odpadów obojętnych) musi uwzględniać bezpieczeństwo środowiskowe i stabilność terenu. W praktyce ocenia się m.in. ukształtowanie powierzchni, warunki wodne oraz zagrożenia geologiczne.
Odpowiedź "na terenach o nachyleniu poniżej 10°" jest uznawana za właściwą, ponieważ niewielkie nachylenie sprzyja stabilności skarp, ogranicza ryzyko erozji i ułatwia wykonanie uszczelnień oraz infrastruktury odprowadzania wód opadowych. Teren o dużych spadkach zwiększa ryzyko spływu powierzchniowego i problemów stateczności.
Pozostałe propozycje wskazują lokalizacje, które są typowo oceniane jako niepożądane:
- "na terenach podmokłych" – wysoki poziom wód i okresowe zalewanie zwiększają ryzyko przenikania zanieczyszczeń do środowiska wodnego oraz utrudniają eksploatację i monitoring.
- "w strefach osuwisk i zapadlisk terenu" – niestabilność podłoża może prowadzić do uszkodzeń warstw izolacyjnych i infrastruktury, a w konsekwencji do utraty kontroli nad oddziaływaniem obiektu.
- "na glebach klas bonitacji HI" – ochrona gleb o wysokiej wartości rolniczej jest ważnym kryterium planistycznym, ale sama klasyfikacja gleb nie jest tak jednoznacznym, technicznym wyznacznikiem ryzyka jak warunki wodne i zagrożenia geologiczne. W pytaniu tylko jedna odpowiedź ma być dopuszczalna, a dwie pozostałe (podmokłość, osuwiska) są klasycznymi przesłankami wykluczającymi.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się czynniki hydrologiczne (podmokłość) i geologiczne (osuwiska), zwykle to one decydują o niedopuszczalności, bo bezpośrednio wpływają na bezpieczeństwo środowiskowe i trwałość zabezpieczeń.
