Wskaźnik "stosunek powierzchni okien do powierzchni podłogi" określa minimalną ilość oświetlenia dziennego, jaką należy zapewnić w pomieszczeniu. W pomieszczeniach pracy ma on szczególne znaczenie, bo wpływa na:
- bezpieczeństwo (widoczność, mniejsze ryzyko wypadków),
- komfort i zmęczenie wzroku,
- samopoczucie oraz rytm dobowy pracowników.
Dla pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi, do których zalicza się także pomieszczenia pracy, wymagany jest minimalny stosunek 1:8. W praktyce oznacza to, że na każde 8 m2 podłogi powinno przypadać co najmniej 1 m2 powierzchni okien, czyli około 12,5% powierzchni podłogi. Dodatkowo istotne jest, że powierzchnię okien przyjmuje się w świetle ościeżnic, a nie "po zewnętrznym obrysie" ram.
Pozostałe odpowiedzi są typowymi dystraktorami, bo w przepisach spotyka się inne proporcje dla innych kategorii pomieszczeń (np. takich, które nie są miejscami pobytu ludzi, ale wymagają światła dziennego z powodów funkcjonalnych). Właśnie to powoduje częsty błąd: mechaniczne przenoszenie wartości z "innych pomieszczeń" na pomieszczenia pracy.
Warto pamiętać, że nawet przy zapewnieniu właściwego doświetlenia dziennego pracodawca musi zagwarantować także oświetlenie elektryczne odpowiednie do rodzaju pracy. W kontroli BHP weryfikuje się więc zarówno spełnienie minimalnego wskaźnika okien, jak i praktyczne warunki widzenia na stanowisku.
