W zadaniach tego typu kluczowe jest, aby podstawę obliczeń wyznaczyć zgodnie z treścią przepisu, do którego odwołuje się pytanie. W praktyce przepisy BHP dotyczące pomieszczeń pracy mogą narzucać wymagania np. w zakresie minimalnej powierzchni wolnej przypadającej na pracownika i/lub minimalnej kubatury na osobę. Wybór kryterium powinien wynikać wprost z przytoczonego przepisu.
W przedstawionych danych istotne jest, że część powierzchni jest zajęta przez maszyny. Oznacza to, że do obliczeń przyjmuje się powierzchnię dostępną, czyli:
30 m2 − 5 m2 = 25 m2
Następnie powierzchnię dostępną dzieli się przez wartość wymaganą w przepisie "na 1 pracownika". Otrzymany wynik oznacza teoretyczną liczbę osób, która mogłaby przebywać w pomieszczeniu z punktu widzenia tego jednego kryterium. Ponieważ pytanie dotyczy maksymalnej liczby pracowników, wynik należy zaokrąglić w dół (nie wolno przyjąć liczby większej niż dopuszcza limit).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "10" zwykle wynika z przyjęcia zbyt dużej wymaganej powierzchni na osobę albo z dodatkowego, nieuzasadnionego "zapasu". W zadaniu egzaminacyjnym trzeba trzymać się wartości z przepisu i wykonać dokładne dzielenie.
- "13" to typowy efekt zaokrąglenia w górę lub nieuwzględnienia konieczności przyjęcia liczby całkowitej nieprzekraczającej limitu. Przy maksymalnej obsadzie nie wolno przekroczyć dopuszczalnej wartości.
- "15" najczęściej wynika z policzenia obsady od całych 30 m2 (pominięcie powierzchni zajętej przez maszyny). To błąd interpretacyjny: powierzchnia zajęta przez wyposażenie nie jest powierzchnią "wolną" dla pracowników.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze wykonaj dwa kroki kontrolne: (1) odjęcie powierzchni niedostępnej (maszyny, stała zabudowa), (2) sprawdzenie, czy wynik po podziale nie wymaga zaokrąglenia w dół. To minimalizuje najczęstsze pomyłki rachunkowe.
