Chromowanie dyfuzyjne (chromizing) polega na wytworzeniu warstwy dyfuzyjnej chromu na powierzchni elementu. W odmianie chromowania w proszkach (pack) detal umieszcza się w pojemniku (często stalowym, żaroodpornym) wypełnionym mieszaniną proszkową zawierającą źródło chromu oraz składniki aktywujące. Następnie całość poddaje się wygrzewaniu przez określony czas w temperaturze procesu, aby umożliwić transport składników i dyfuzję.
W takiej organizacji procesu kluczowe jest to, że wsad ma postać pojemników z proszkiem (albo retort), które trzeba równomiernie nagrzać i utrzymać w stabilnych warunkach cieplnych. Dlatego najbardziej typowym i oczekiwanym rozwiązaniem jest piec komorowy: ma przestrzeń roboczą przystosowaną do wygrzewania wsadów w koszach/pojemnikach, pozwala na elastyczny dobór wielkości wsadu oraz zapewnia dobre warunki do prowadzenia długich wygrzewań.
Odpowiedź "wgłębny" nie jest standardowym skojarzeniem z chromowaniem w proszkach; w praktyce dobór urządzenia wynika z formy wsadu i sposobu prowadzenia procesu, a nie z samego faktu pracy w wysokiej temperaturze. Odpowiedź "tyglowy" kojarzy się przede wszystkim z procesami topienia i przetrzymywania ciekłego metalu w tyglu, a nie z wygrzewaniem pojemników z mieszaniną proszkową w celu dyfuzji. Odpowiedź "przepychowy" odnosi się do pieców ciągłych, gdzie wsad jest przemieszczany przez strefy grzewcze; to rozwiązanie jest typowe dla procesów ciągłych i seryjnych, natomiast "pack" zwykle wymaga pracy na wsadach pojemnikowych i kontroli czasu wygrzewania całej partii.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się "w proszkach/pack", myśl o pojemnikach z proszkiem i doborze pieca, który najłatwiej obsłuży taki wsad oraz zapewni równomierne i długie wygrzewanie, czyli najczęściej piec komorowy.
