Adres docelowy 192.168.2.132/24 oznacza, że pakiet ma trafić do hosta z podsieci 192.168.2.0/24 (prefiks /24 odpowiada masce 255.255.255.0). W praktyce ruter nie "zgaduje" portu po ostatnim oktecie adresu, tylko wykonuje decyzję na podstawie tablicy routingu.
Mechanizm wyboru wygląda następująco:
- Ruter wyszukuje w tablicy routingu trasę, której prefiks pasuje do adresu docelowego.
- Jeśli pasuje kilka tras, wybierana jest ta o najdłuższym dopasowaniu prefiksu (najbardziej szczegółowa trasa).
- Wybrany wpis trasy wskazuje sposób przekazania pakietu: przez konkretny interfejs wyjściowy (port) i/lub przez bramę (next-hop) osiągalną tym interfejsem.
W tym zadaniu konfiguracja przedstawiona na zrzucie tworzy wpis, który obejmuje podsieć 192.168.2.0/24 i kieruje ruch z tej podsieci na port ether3. Dlatego pakiet do 192.168.2.132 zostanie wysłany właśnie przez ether3.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Ponieważ wskazują inne interfejsy, które nie wynikają z dopasowania trasy dla sieci 192.168.2.0/24 utworzonej w konfiguracji. Częsty błąd polega na myleniu routingu z przełączaniem (L2) albo na pomijaniu prefiksu /24 i ocenianiu tylko "podobieństwa" adresu IP do innych liczb w konfiguracji. Na egzaminie warto zawsze: (1) ustalić sieć docelową z prefiksu, (2) znaleźć odpowiadający jej wpis w routingu, (3) sprawdzić wskazany interfejs wyjściowy.