W projektowaniu fryzur kontrast może wynikać z różnych cech barwy i sposobu jej postrzegania. Gdy na rysunku widać wyraźne zestawienie partii bardzo jasnych z wyraźnie ciemniejszymi (np. pasma, sekcje, światło–cień), mówimy o kontraście jasny–ciemny, czyli kontraście walorowym. Walor to stopień jasności barwy niezależnie od tego, czy jest ona "ciepła" czy "zimna". Taki kontrast często służy do podkreślenia linii cięcia, objętości, faktury oraz trójwymiarowości fryzury.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "zimny i ciepły" – to kontrast temperatury barw. Dotyczy tego, czy odcień jest postrzegany jako ciepły (np. złote, miedziane) czy chłodny (np. popielate). Może występować nawet przy podobnym poziomie jasności, więc nie opisuje różnicy jasności/ciemności.
- "symultaniczny" – odnosi się do zjawiska postrzegania barw, w którym sąsiedztwo jednego koloru wpływa na odbiór drugiego (wrażeniowe "podbijanie" różnic). To termin z teorii widzenia, a nie podstawowa para opisowa typu "jasny–ciemny".
- "kolorowy i niekolorowy" – wiąże się z barwnością/nasyceniem (chromą) oraz wrażeniem "szarości" lub neutralności. Różnica ta nie musi oznaczać różnicy w jasności, dlatego nie jest właściwą etykietą dla kontrastu walorowego.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli na projekcie najłatwiej zauważyć różnicę "ile jest światła" (jasność) – wybieraj kontrast jasny–ciemny. Jeżeli różnica dotyczy tego, czy odcień jest "ciepły" czy "chłodny", wtedy właściwy byłby kontrast temperatury.
