Model CMYK jest standardowo używany w poligrafii i przygotowaniu materiałów reklamowych do druku. Skrót oznacza cztery składowe farb procesowych:
- C – cyan, czyli barwa zbliżona do turkusu (niebiesko‑zielona),
- M – magenta, czyli barwa purpurowo‑czerwona (często opisywana potocznie jako karmazyn),
- Y – yellow, czyli żółty,
- K – black, czyli czerń (litera K bywa tłumaczona jako "key", czyli płyta kluczowa w druku).
W zadaniu podano procentowe udziały: 30% czerni, 60% karmazynu, 70% żółtego i 20% turkusu. Aby wskazać poprawne "przydzielenie wartości cyfrowej", trzeba tylko przypisać każdą nazwę barwy do właściwej litery kanału CMYK:
- turkus → kanał C, więc C = 20,
- karmazyn → kanał M, więc M = 60,
- żółty → kanał Y, więc Y = 70,
- czerń → kanał K, więc K = 30.
Odpowiedzi błędne wynikają zwykle z prostego przestawienia wartości między kanałami (np. zamiany C z M) albo z mylnego przekonania, że "karmazyn" powinien trafić do C lub Y. W praktyce DTP taka pomyłka powoduje zmianę barwy po wydruku, bo drukarnia separuje projekt dokładnie według kanałów C/M/Y/K.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści występują nazwy barw "turkus" i "karmazyn", najpierw zamień je w myślach na nazwy procesowe: turkus≈cyan, karmazyn≈magenta. Dopiero potem podstaw wartości procentowe do liter C i M.
