Pytanie dotyczy praktycznego aspektu wykonywania protez całkowitych: doboru sposobu ustawiania zębów do rodzaju zastosowanych zębów protezowych. Zęby płaskoguzkowe mają inną geometrię powierzchni żujących niż zęby guzkowe, co wpływa na uzyskiwane prowadzenia i charakter kontaktów okluzyjnych. W konsekwencji w nauczaniu protetyki wyróżnia się różne, nazwane od autorów, metody ustawiania zębów.
W tym zadaniu wymagana jest znajomość przyporządkowania: dla zębów płaskoguzkowych w kluczu wskazano metodę Fehra. Jest to typowe pytanie pamięciowo-terminologiczne, w którym poprawna odpowiedź wynika z opanowania nazewnictwa i skojarzeń z zajęć teoretycznych oraz praktycznych.
- Fehra – odpowiedź prawidłowa w tym zestawie, przypisana do ustawiania zębów płaskoguzkowych.
- Gysiego – odpowiedź nieprawidłowa w tym pytaniu; jest to inna metoda/koncept, więc wybór wynika zwykle z mylenia eponimów.
- Gerbera – odpowiedź nieprawidłowa; często mylona z innymi nazwami metod, gdy uczeń zapamiętuje tylko listę nazw bez cech rozróżniających.
- Körholza – odpowiedź nieprawidłowa; podobnie jak pozostałe dystraktory stanowi test rozróżnienia nazw metod.
Wskazówka egzaminacyjna: ucząc się metod ustawiania, twórz własną tabelę "typ zębów → metoda → główne założenie okluzji" i powtarzaj ją w odstępach czasu. W tego typu pytaniach najczęstszy błąd to wybór nazwy, którą kojarzysz z wykładów, bez sprawdzenia, czy dotyczy ona akurat zębów płaskoguzkowych.
Uwaga dydaktyczna: w obiegu mogą występować różne ujęcia i nazewnictwo historyczne, dlatego warto uczyć się według materiałów wskazanych przez nauczyciela i kluczy CKE/OKE dla danego zakresu.
