W ewidencji księgowej lista płac (LP) służy przede wszystkim do naliczenia wynagrodzeń w kwocie brutto. Wynagrodzenie brutto to pełna kwota należna pracownikowi przed potrąceniami (np. składkami i zaliczką podatku). Dlatego w pierwszym kroku ujmuje się jednocześnie:
- Wn "Wynagrodzenia" – zwiększenie kosztów działalności jednostki (koszt powstaje już w momencie naliczenia),
- Ma "Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń" – powstanie zobowiązania wobec pracowników (firma jest winna pracownikowi wynagrodzenie).
Taki zapis odpowiada sensowi gospodarczemu operacji: jednostka ponosi koszt i równocześnie ma zobowiązanie do wypłaty.
Odpowiedź "księgowanie składek na ubezpieczenie zdrowotne" jest nieprawidłowa, ponieważ składka zdrowotna pracownika jest potrąceniem z naliczonego wynagrodzenia i księguje się ją zwykle przez zmniejszenie rozrachunków z pracownikami (Wn rozrachunki) oraz zwiększenie rozrachunków publicznoprawnych (Ma rozrachunki z instytucją).
Odpowiedź "księgowanie zaliczki na podatek dochodowy" jest błędna z tego samego powodu: zaliczka PIT to również potrącenie, które rozlicza się z urzędem skarbowym, a nie pierwotne ujęcie kosztu wynagrodzeń brutto.
Odpowiedź "księgowanie składek na ubezpieczenia społeczne" także nie pasuje do przedstawionej korespondencji kont. Składki mogą dotyczyć części finansowanej przez pracownika (potrącenie) lub przez pracodawcę (dodatkowy koszt), ale w obu przypadkach logika zapisu różni się od prostego ujęcia brutto na "Wynagrodzenia" i "Rozrachunki z tytułu wynagrodzeń".
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli widzisz po stronie Wn konto kosztowe "Wynagrodzenia" oraz po stronie Ma konto rozrachunkowe z pracownikami, najczęściej chodzi o naliczenie wynagrodzeń brutto na podstawie listy płac.
