Opisana zależność służbowa wskazuje na strukturę liniową. Jej cechą rozpoznawczą jest jednoosobowe podporządkowanie (zasada jedności rozkazodawstwa): pracownik otrzymuje polecenia od jednego, jasno wskazanego przełożonego, a odpowiedzialność i droga służbowa są jednoznaczne.
W przedstawionym przedsiębiorstwie mamy prosty, pionowy układ: dyrektor → zastępcy → kierownicy działów → pracownicy działu. Nie ma informacji o tym, aby pracownik był jednocześnie podporządkowany dwóm osobom (np. kierownikowi funkcjonalnemu i kierownikowi projektu), ani aby w jednym obszarze działało kilku równoległych przełożonych wydających polecenia temu samemu pracownikowi.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi nie pasują?
- Struktura macierzowa wymaga typowo podwójnego podporządkowania (np. liniowego i projektowego/funkcjonalnego). W opisie nie ma relacji "krzyżowych" ani pracy projektowej z dwoma szefami.
- Struktura funkcjonalna zakłada kierowanie według funkcji, gdzie pracownicy mogą otrzymywać polecenia od kilku kierowników-specjalistów (np. ds. jakości, ds. produkcji, ds. sprzedaży). Tu podległość jest jednoliniowa.
- Struktura sztabowo-liniowa zawiera element "sztabu" (komórki doradcze) wspierającego kierowników liniowych, zwykle bez prawa wydawania poleceń liniowych pracownikom. W opisie nie wskazano istnienia komórek sztabowych ani relacji doradczych.
W praktyce biurowej poprawne rozpoznanie struktury pomaga ustalić właściwą drogę służbową, adresatów pism oraz to, kto ma kompetencje do zatwierdzania dokumentów i zastępstw.
