W ogrodzie przydomowym w gospodarstwie agroturystycznym często sadzi się rośliny, które szybko dają efekt dekoracyjny i są łatwe w utrzymaniu. Do takich roślin należą wiosenne rośliny cebulowe, w tym hiacynty i żonkile.
Odpowiedź "hiacynty i żonkile" jest poprawna, ponieważ te rośliny mają bardzo charakterystyczne cechy widoczne na typowych zdjęciach/rysunkach:
- Hiacynt: zwarty, gęsty kwiatostan (grono) z wieloma drobnymi kwiatami; kwiaty układają się w "kolumnę", a u podstawy widoczne są mięsiste, dość szerokie liście.
- Żonkil (narcyz): pojedynczy, większy kwiat o wyraźnej przykoronce ("trąbce") w centrum oraz wąskie, taśmowate liście.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "nasturcje i aksamitki" – to rośliny jednoroczne, zwykle sadzone latem; mają inny typ ulistnienia i kwiatów (nasturcja ma okrągławe liście, aksamitka koszyczki kwiatowe). Nie tworzą typowych cebulowych liści odziomkowych ani "trąbki" jak żonkil.
- "szafirki i krokusy" – choć to również rośliny cebulowe wiosenne, zwykle są niższe i mają inne kwiaty: krokusy mają kielichowate kwiaty wyrastające nisko przy ziemi, a szafirki drobne, "groniaste" kwiatostany, ale bez cech żonkila (brak dużej trąbki). Jeśli na rysunku widać typowy kwiat żonkila, ta para odpada.
- "hortensje i frezje" – hortensja jest krzewem o dużych kwiatostanach i zupełnie innym pokroju, a frezja ma delikatne, rurkowate kwiaty i jest rzadziej spotykana w gruncie w przydomowych ogródkach w porównaniu do hiacyntów i żonkili. Zestawienie nie pasuje do typowego obrazu wiosennych rabat cebulowych.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozpoznawaniu roślin z ilustracji najpierw określ grupę (np. cebulowe, krzewy, jednoroczne), potem szukaj cechy "unikalnej" (u żonkila jest to trąbka, u hiacynta gęsta kolumna drobnych kwiatów).
