W sytuacji, gdy uczestnicy muszą natychmiast opuścić teren imprezy masowej, liczy się czas i ograniczenie ryzyka powstania paniki oraz zatorów. Najbardziej bezpośrednim działaniem, które realnie zwiększa bezpieczeństwo w pierwszych sekundach/minutach zdarzenia, jest skierowanie uczestników do wyjść ewakuacyjnych. To uruchamia proces ewakuacji: tłum zaczyna przemieszczać się w pożądanym kierunku, a osoby pełniące funkcje informacyjne mogą na bieżąco korygować ruch, rozdzielać strumienie ludzi i podawać proste komunikaty.
Odpowiedź "wezwać do pomocy członków służby porządkowej" bywa kusząca, bo wsparcie jest potrzebne, ale jest to działanie pośrednie. Nawet jeśli wsparcie zostanie wezwane, w pierwszym kroku trzeba rozpocząć kierowanie ewakuacją, bo bez tego uczestnicy mogą gromadzić się w przypadkowych miejscach lub wybierać niewłaściwe przejścia.
Odpowiedź "sprawdzić przepustowość dróg i wyjść ewakuacyjnych" dotyczy oceny warunków ewakuacji, ale w wariancie "konieczności natychmiastowego opuszczenia" taka analiza nie może opóźniać podstawowego polecenia: idź do wyjścia ewakuacyjnego. Kontrolę drożności wykonuje się równolegle lub w kolejnych chwilach, gdy ruch już trwa.
Odpowiedź "ustalić miejsca ewakuacji widzów" (miejsca zbiórki/bezpieczne strefy) jest ważna organizacyjnie, jednak zwykle jest elementem planu i przygotowania. Podczas nagłego zagrożenia pierwszym celem jest wyprowadzenie z obszaru niebezpiecznego, a dopiero potem kierowanie do miejsc zbiórki i dalsza koordynacja.
Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: najpierw działania, które natychmiast zmniejszają zagrożenie (wyprowadź ludzi), potem czynności wspierające (koordynacja, wsparcie, kontrola).
