W sytuacji, gdy pracodawca staje się niewypłacalny i sąd wydaje postanowienie o ogłoszeniu upadłości, pojawia się ryzyko, że pracownicy nie otrzymają należnych świadczeń, zwłaszcza wynagrodzeń. Mechanizm ochronny polega na tym, że w określonych przypadkach świadczenia pracownicze mogą zostać wypłacone przez instytucję gwarancyjną, a pracownik (lub podmiot działający w jego interesie w procedurze) może wystąpić z roszczeniem o wypłatę należności.
Odpowiedź "Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych." jest poprawna, ponieważ to właśnie fundusz o charakterze gwarancyjnym jest kojarzony z zaspokajaniem wybranych roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy, w tym dotyczących niewypłaconych wynagrodzeń. W praktyce administracyjnej kluczowe jest rozróżnienie: do kogo kieruje się roszczenie, gdy problemem nie jest wysokość składek czy zasiłków, lecz brak wypłaty świadczeń przez upadłego pracodawcę.
Pozostałe propozycje są błędne z typowych powodów:
- "Funduszu Emerytur Pomostowych." dotyczy innego rodzaju świadczeń i innej grupy uprawnień (nie jest to standardowa ścieżka dochodzenia zaległych wynagrodzeń w upadłości).
- "Zakładu Ubezpieczeń Społecznych." bywa wybierany intuicyjnie, bo ZUS wypłaca liczne świadczenia, ale są to głównie świadczenia z systemu ubezpieczeń społecznych, a nie zaległe wynagrodzenie od pracodawcy.
- "Powiatowego Urzędu Pracy." zajmuje się m.in. usługami rynku pracy i instrumentami wsparcia, jednak nie jest typową instytucją właściwą do wypłaty zaległych wynagrodzeń wynikających z niewypłacalności pracodawcy.
Na egzaminie warto zwracać uwagę na słowa kluczowe: "niewypłacalność pracodawcy", "ogłoszenie upadłości" oraz "zwrot niewypłaconych wynagrodzeń". Ten zestaw wskazuje na rozwiązanie gwarancyjne, a nie na ubezpieczenia społeczne czy pośrednictwo pracy.
