U pacjentki obłożnie chorej największym problemem jest unieruchomienie, które sprzyja zaleganiu wydzieliny, spłyceniu oddechu i gorszemu upowietrznieniu dolnych partii płuc. Zaleganie wydzieliny oraz słabsza wentylacja zwiększają ryzyko rozwoju stanu zapalnego w układzie oddechowym.
Dlatego czynności wymienione w pytaniu są typowymi elementami profilaktyki zapalenia płuc i innych powikłań oddechowych:
- Głębokie oddychanie poprawia rozprężanie pęcherzyków płucnych i wentylację, co przeciwdziała zastojom.
- Dobrze przewietrzony pokój ułatwia komfort oddychania i wspiera prawidłową wymianę powietrza w otoczeniu chorego.
- Zmiana pozycji ciała ma znaczenie nie tylko dla skóry, ale też dla układu oddechowego: zmienia obciążenie i ułożenie klatki piersiowej, ułatwia wentylację różnych obszarów płuc oraz odpływ wydzieliny.
- Odkasływanie to mechanizm oczyszczania dróg oddechowych – pomaga usuwać wydzielinę, która w przeciwnym razie może stać się pożywką dla drobnoustrojów.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do zestawu czynności:
- Odparzenia dotyczą podrażnień skóry (wilgoć, tarcie, pieluchomajtki). Kluczowa jest higiena, osuszanie, wietrzenie skóry i ochrona barierowa, a nie ćwiczenia oddechowe.
- Zapalenie żył wiąże się m.in. z zaburzeniami krążenia i stanami zapalnymi w obrębie naczyń; profilaktyka skupia się na ruchu kończyn, nawodnieniu i obserwacji objawów, a nie na odkasływaniu.
- Odleżyny rzeczywiście wymagają zmiany pozycji, ale w pytaniu dominują elementy typowo oddechowe (głębokie oddychanie, wietrzenie, kaszel), co wskazuje na cel płucny.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się oddech, kaszel, wietrzenie, myśl o profilaktyce powikłań oddechowych; gdy pojawiają się wilgoć, skóra, zaczerwienienie, myśl o odparzeniach/odleżynach.
