W sytuacji stwierdzenia przedmiotu niewiadomego pochodzenia, którego wygląd może wskazywać na ładunek wybuchowy, kluczowe jest zachowanie jasnego podziału ról. Decyzję o ogłoszeniu ewakuacji strefy zagrożenia podejmuje administrator obiektu (np. właściciel, zarządca, dyrektor), ponieważ to on odpowiada za bezpieczeństwo osób przebywających na terenie obiektu i podejmuje strategiczne decyzje kryzysowe.
Odpowiedź "dowódca zmiany" jest nieprawidłowa, bo dowódca zmiany w ochronie pełni przede wszystkim rolę operacyjną: organizuje pracę posterunków, przekazuje polecenia ochronie i może inicjować działania zabezpieczające (np. odizolowanie miejsca), ale nie jest wskazywany jako osoba, która formalnie zarządza ewakuację całego obiektu.
Odpowiedź "szef ochrony" również jest błędna. Szef ochrony nadzoruje pracę ochrony i przygotowanie procedur, jednak realizuje decyzje administratora oraz współdziała z nim przy ocenie sytuacji. Sama funkcja kierownicza w ochronie nie zastępuje odpowiedzialności administratora za obiekt i osoby w nim przebywające.
Odpowiedź "osoba, która stwierdziła ten fakt" jest nieprawidłowa, ponieważ rola znalazcy zagrożenia ogranicza się do działań natychmiastowych i bezpiecznych: nie dotykać przedmiotu, odsunąć się, ostrzec osoby w pobliżu i niezwłocznie powiadomić ochronę lub administratora. Przyznanie jej kompetencji do ogłoszenia ewakuacji zwiększa ryzyko chaosu i błędnych decyzji.
W praktyce procedura przebiega zwykle tak: zgłoszenie zagrożenia → ocena i decyzja administratora (w tym wezwanie Policji) → wykonanie ewakuacji przez ochronę według ustalonych zasad → po przybyciu Policji przejęcie kierowania czynnościami przez funkcjonariuszy.
