KWALIFIKACJA PGF4 + PGF5 - CZERWIEC 2021 (test 2)

PYTANIE NR 32.
W publikacji zwartej na drugiej stronie dwójki tytułowej znajduje się
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W publikacji zwartej informacje o redakcji, wydawcy, prawach i danych identyfikacyjnych umieszcza się zwykle na stronie redakcyjnej. W klasycznym układzie książki strona redakcyjna znajduje się na odwrocie strony tytułowej, czyli na drugiej stronie tzw. "dwójki tytułowej". Pozostałe elementy (karta tytułowa, spis treści, karta przytytułowa) pełnią inne funkcje.

Pełne wyjaśnienie:

Publikacja zwarta (np. książka) ma dość ustalony układ elementów wstępnych. Jednym z nich jest strona redakcyjna, czyli miejsce przeznaczone na informacje formalne i wydawnicze: dane wydawcy, redakcji, czasem skład, druk, prawa autorskie, oznaczenia serii i inne komunikaty identyfikujące wydanie.

W praktyce edytorskiej strona redakcyjna jest często umieszczana na odwrocie strony tytułowej (verso), co bywa opisywane jako "druga strona dwójki tytułowej". Dlatego poprawną odpowiedzią jest strona redakcyjna.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Karta tytułowa odnosi się do strony/elementu z tytułem dzieła (najczęściej strona tytułowa), a nie do miejsca na dane redakcyjne. To element identyfikujący dzieło, a nie "metryka" wydania.
  • Spis treści to wykaz rozdziałów i stron. Zwykle znajduje się na początku, ale nie jest standardowo przypisany do odwrotu strony tytułowej i nie pełni funkcji informacyjno-formalnej o wydaniu.
  • Karta przytytułowa (półtytuł) to element poprzedzający stronę tytułową, często zawiera skrócony tytuł lub nazwę serii. Nie zastępuje strony redakcyjnej i nie jest miejscem na dane wydawnicze.

Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "odwrocie strony tytułowej" lub "druga strona dwójki tytułowej", najczęściej chodzi o lokalizację strony redakcyjnej (metryki wydawniczej/kolofonu), a nie o spis treści czy elementy tytułowe.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Strona redakcyjna to miejsce w publikacji zwartej, gdzie podaje się informacje formalne o wydaniu: dane wydawcy i redakcji, prawa, czasem skład/druk oraz inne informacje identyfikujące edycję. W praktyce znajduje się często na odwrocie strony tytułowej.
Najczęściej umieszcza się ją na odwrocie strony tytułowej (verso). To typowe rozwiązanie w książkach, bo pozwala zachować logiczny porządek: najpierw identyfikacja dzieła (strona tytułowa), a zaraz potem metryka wydawnicza (strona redakcyjna).
To skrótowe określenie odwrotu strony tytułowej. "Dwójka tytułowa" bywa rozumiana jako para stron: strona tytułowa (recto) oraz jej verso. Na tym verso w wielu książkach znajduje się strona redakcyjna.
Strona tytułowa to konkretna strona z tytułem, autorem i danymi wydawniczymi w układzie tytułowym. Karta tytułowa bywa używana jako określenie strony tytułowej lub arkusza ją zawierającego, ale nie oznacza strony redakcyjnej.
Spis treści ma funkcję nawigacyjną i zwykle wymaga więcej miejsca niż jedna strona. W wielu układach umieszcza się go po stronach tytułowych i ewentualnych stronach redakcyjnych, aby zachować porządek: identyfikacja wydania najpierw, a dopiero potem struktura treści.
Karta przytytułowa (półtytuł) to element wstępny przed stroną tytułową, często z samym tytułem skróconym albo nazwą serii. Jej zadaniem jest wprowadzenie do publikacji, a nie podanie danych redakcyjno-prawnych.
Pojęcia bywają używane blisko siebie, ale nie zawsze są tożsame. Kolofon tradycyjnie oznacza miejsce informacji o wydaniu (czasem na końcu książki), a strona redakcyjna to typowe współczesne miejsce takich danych, często na verso strony tytułowej.
Najczęściej są to: dane wydawcy, redakcji, prawa autorskie, oznaczenie wydania, czasem informacja o składzie i druku oraz inne komunikaty formalne. Zakres może się różnić, ale wspólna jest funkcja: identyfikacja wydania i odpowiedzialności wydawniczej.
Najczęstsze błędy to mylenie nazw: "strona tytułowa" vs "karta tytułowa", oraz automatyczne wskazywanie "spisu treści", bo kojarzy się z początkiem książki. Warto kojarzyć funkcję: dane formalne = strona redakcyjna, nawigacja = spis treści.
Ucz się układu elementów wstępnych: półtytuł, strona tytułowa, verso (często strona redakcyjna), potem spis treści i wstępy. Pomaga przegląd kilku realnych książek i rozpoznawanie elementów po funkcji, nie po samej nazwie.
info

Statystycznie 63% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

Eksperci podkreślają: "W publikacji zwartej informacje o redakcji, wydawcy, prawach i danych identyfikacyjnych umieszcza się zwykle na stronie redakcyjnej."

Źródła:

  • Wikipedia (PL) – "Kolofon (książka)" (opis funkcji i miejsca informacji wydawniczych w książce): https://pl.wikipedia.org/wiki/Kolofon_(ksi%C4%85%C5%BCka) - dostęp 2026-02-18
  • Wikipedia (PL) – "Strona tytułowa" (elementy wstępne i relacja recto/verso strony tytułowej): https://pl.wikipedia.org/wiki/Strona_tytu%C5%82owa - dostęp 2026-02-18

Materiały:

  • Podręczniki i skrypty z edytorstwa oraz typografii dotyczące budowy książki
  • Materiały dydaktyczne z DTP: makieta książki i elementy wstępne publikacji
  • Słowniki terminologii wydawniczej/edytorskiej (hasła: strona redakcyjna, kolofon, karta tytułowa)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego