Kompleksowa Terapia Przeciwobrzękowa (KTP, ang. CDT) jest uznawana za podstawowy standard postępowania w obrzękach limfatycznych. Jej celem nie jest "mocne rozcieranie" tkanek, lecz ułatwienie odpływu chłonki, zmniejszenie zastoju oraz utrwalenie efektu uzyskanego dzięki manualnemu drenażowi limfatycznemu.
W praktyce KTP składa się z kilku współdziałających elementów, m.in. z manualnego drenażu limfatycznego oraz kompresjoterapii. Odpowiedź "bandażowanie kończyn" jest więc typowa dla KTP, ponieważ bez ucisku efekt drenażu szybko się cofa: płyn ma tendencję do ponownego gromadzenia się w tkankach. Również "terapia ułożeniowa antygrawitacyjna" (unoszenie kończyny, pozycjonowanie) może wspierać odpływ poprzez wykorzystanie grawitacji i zmniejszenie ciśnienia hydrostatycznego.
"Masaż pneumatyczny" (presoterapia) bywa stosowany jako metoda wspomagająca w terapii przeciwobrzękowej, zwykle jako uzupełnienie, a nie zamiennik podstawowych składowych. Wymaga jednak właściwej kwalifikacji pacjenta i przestrzegania zasad bezpieczeństwa.
Poprawna jest odpowiedź "masaż izometryczny", ponieważ nie stanowi standardowego składnika KTP. Techniki izometryczne opierają się na pracy/napięciu mięśni i nie odpowiadają specyfice postępowania limfatycznego, które wymaga łagodnych, powierzchownych oddziaływań oraz konsekwentnego zastosowania kompresji.
Typowe pułapki egzaminacyjne to wrzucanie wszystkich "masaży" do jednego worka oraz pomijanie roli kompresji. W nauce do egzaminu warto zapamiętać: MDL + kompresja to rdzeń, a metody takie jak presoterapia i pozycjonowanie mogą pełnić rolę wsparcia.
