Księga stadna to oficjalny rejestr hodowlany, w którym zapisuje się pochodzenie i dane identyfikacyjne koni danej rasy. Informacja o tym, do jakiej księgi wpisany jest ogier lub klacz, ma duże znaczenie hodowlane: potwierdza przynależność do rasy (lub działu/sekcji księgi), ułatwia ocenę pochodzenia oraz umożliwia prowadzenie selekcji.
Odpowiedź "Polskiej Księgi Stadnej Koni Arabskich Czystej Krwi." jest właściwa, ponieważ skrót P.A.S.B jest używany jako oznaczenie księgi stadnej dla koni arabskich czystej krwi (arabian/polski rejestr dla tej rasy). W rodowodzie taki skrót przy imieniu ogiera informuje, że zwierzę figuruje w odpowiednim rejestrze hodowlanym przypisanym do rasy arabskiej.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, bo odnoszą się do innych populacji hodowlanych:
- "Polskiej Księgi Stadnej Koni Pełnej Krwi Angielskiej." dotyczy koni pełnej krwi angielskiej (inny typ użytkowy i inna dokumentacja hodowlana), więc nie odpowiada skrótowi kojarzonemu z końmi arabskimi.
- "Księgi stadnej koni rasy małopolskiej." to księga innej rasy krajowej; samo "polskie" brzmienie nie wystarcza – kluczowe jest dopasowanie skrótu i rasy.
- "Polskiej Księgi Stadnej Kuców i Małych Koni." obejmuje kuce i małe konie, a więc odrębne kryteria i inną strukturę rejestru niż dla arabów czystej krwi.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o skrótach w rodowodach najpierw dopasuj skrót do rasy (np. araby, pełna krew, kuce), a dopiero potem do pełnej nazwy księgi. To ogranicza ryzyko wyboru odpowiedzi "na brzmienie".