Roczne ograniczenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe (tzw. 30-krotność) powoduje, że po osiągnięciu określonego progu w danym roku kalendarzowym nie nalicza się już tych dwóch składek od nadwyżki ponad limit. Kluczowe jest to, że kontrola odbywa się narastająco w skali roku.
Aby ustalić podstawę naliczenia składek emerytalno-rentowych za czerwiec 2016 r., należy wykonać kroki rachunkowe:
- Zsumować podstawy z miesięcy poprzednich (styczeń–maj). Z danych wynika suma 106 500 zł.
- Obliczyć, ile pozostało do limitu: 121 650 zł − 106 500 zł = 15 150 zł.
- Porównać kwotę pozostałą do limitu z bieżącym wynagrodzeniem za czerwiec (20 500 zł).
- Przyjąć jako podstawę za czerwiec niższą z tych dwóch wartości, bo tylko do wysokości limitu wolno naliczać składki emerytalno-rentowe.
Wynik porównania jest jednoznaczny: do wykorzystania pozostało 15 150 zł, a czerwcowe wynagrodzenie jest wyższe, więc podstawą składek emerytalno-rentowych za czerwiec jest 15 150 zł.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne? Wskazanie pełnego wynagrodzenia 20 500 zł ignoruje fakt, że limit zostałby przekroczony. Niższe kwoty, takie jak 12 270 zł lub 5 350 zł, zwykle wynikają z błędu w sumowaniu narastającym albo z odjęcia niewłaściwej wartości (np. pomylenia zakresu miesięcy lub błędnego odczytu sumy). W praktyce kadrowo-płacowej po przekroczeniu limitu nadal nalicza się inne składki (np. zdrowotną), ale to zadanie dotyczy wyłącznie emerytalnej i rentowej.
