W zginaniu uda w stawie biodrowym (czyli przy przybliżaniu uda do tułowia w płaszczyźnie strzałkowej) biorą udział przede wszystkim mięśnie, których przebieg względem osi stawu biodrowego powoduje ruch zgięcia.
Mięsień biodrowo‑lędźwiowy (często traktowany jako główny zginacz biodra) ma przebieg sprzyjający unoszeniu uda i stabilizacji okolicy biodra. Dlatego jest kluczowym agonistą ruchu zgięcia w biodrze.
Mięsień prosty uda należy do mięśnia czworogłowego uda, ale jest mięśniem dwustawowym: działa na staw biodrowy i kolanowy. Oprócz prostowania kolana może więc również współuczestniczyć w zginaniu biodra, co czyni go typowym synergistą zginaczy biodra.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Prosty uda i dwugłowy uda – dwugłowy uda należy do grupy kulszowo‑goleniowej i w typowym ujęciu pełni rolę prostownika w stawie biodrowym (a także zginacza w stawie kolanowym). Nie jest więc parą współpracującą w zginaniu biodra.
- Dwugłowy uda i pośladkowy wielki – oba mięśnie są kojarzone przede wszystkim z wyprostem w biodrze (pośladkowy wielki jest głównym prostownikiem biodra), więc ta para działa antagonistycznie do zgięcia.
- Biodrowo‑lędźwiowy i pośladkowy wielki – to klasyczny układ antagonistów w stawie biodrowym: biodrowo‑lędźwiowy zgina, a pośladkowy wielki prostuje biodro. Nie są to mięśnie współpracujące w zginaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawia się pośladkowy wielki, zwykle należy skojarzyć go z wyprostem biodra, a nie ze zgięciem. Z kolei biodrowo‑lędźwiowy niemal zawsze będzie związany ze zginaniem biodra.
